Rechts Kreymborg: Gezien vanuit de Molenstraat naar de Korte Molenstraat In het midden de toren van de St. Dominiscuskerk in de Broerstraat. Rechts de hoek met de Ziekerstraat. Links de hoek met de Zeigelbaan, 1930-1935 (F21618 RAN)
#Nijmegen, Centrum, Gebouw van de dag, Molenstraat, Ziekerstraat

De vooroorlogse Kreymborg

1930 hoek Molenstraat-Ziekerstraat

Rechts Kreymborg: Gezien vanuit de Molenstraat naar de Korte Molenstraat In het midden de toren van de St. Dominiscuskerk in de Broerstraat. Rechts de hoek met de Ziekerstraat. Links de hoek met de Zeigelbaan, 1930-1935 (F21618 RAN)
Rechts Kreymborg: Gezien vanuit de Molenstraat naar de Korte Molenstraat In het midden de toren van de St. Dominiscuskerk in de Broerstraat. Rechts de hoek met de Ziekerstraat. Links de hoek met de Zeigelbaan, 1930-1935 (F21618 RAN)

Jarenlang was Kreymborg een bekende winkelketen in Nederland. In 1930 opent Kreymborg haar winkel in Nijmegen, op de hoek van de Molenstraat en Ziekerstraat. Het is dan haar 29ste filiaal.

14 jaar later wordt het pand tijdens het bombardement van februari 1944 verwoest, maar zal op dezelfde plek weer worden herbouwd.

Opening Kleedingmagazijn A. Kreymborg

Opening 29ste filiaal Kreymborg Nijemgen, paginagrote advertentie in PGNC 4/4/1930
Opening 29ste filiaal Kreymborg Nijemgen, paginagrote advertentie in PGNC 4/4/1930

De inrichting der magazijnen.

Zaterdag j.l. werd het nieuwe kleedingmagazijn der bekende firma A. Kreymborg, op den hoek van Molen- en Ziekerstraat geopend. Het kan moeilijk anders of dit pand trekt juist op dat punt sterk de aandacht, te meer door de zeer royale benedenpui. Door bijzondere omstandigheden stond de bouwleiding hier voor groote moeilijkheden. Immers die bijzonderheden maakten het niet mogelijk de drie ter plaatse bestaande panden geheel te amoveeren. De bovenverdiepingen moesten blijven, terwijl de drie benedenverdiepingen totaal uitgebroken moesten worden ten einde te kunnen komen tot den ruimen en gerieflijken winkel, welke thans verkregen werd. Dit resultaat werd bereikt door toepassing van groote architectonische bekwaamheid gelijk men het beste gewaar wordt, wanneer men den winkel beziet. Aanstonds bij het binnentreden treft de groote oppervlakte van het geheel, dat gelegenheid bood tot het vestigen van een confectie-afdeeling, een afdeeling voor heeren-artikelen en dassen, overhemden enz. en een speciale kinderafdeeling, welke een glazen overkapping heeft, zoodat ruimschoots licht in den ganschen winkel komt. Een keurige parketvloer, eikenbetimmering, De eiken kasten, vitrines, toonbanken enz. doen voornaam aan, terwijl de wijze, waarop de verschillende goederen geplaatst werden, benevens de wijze, waarop dit weder met ieder artikel afzonderlijk geschiedt, een vlotte behandeling bij den verkoop waarborgen.

We zagen, toen den winkel j.l. Vrijdag bezichtigden een voorraad van de verschillende artikelen, waarover we verbaasd stonden, terwijl deze op zeer gemakkelijke wijze uit de hoofdvoorraden te Amsterdam aangevuld kan worden. Zoowel het daglicht als de overvloedig aangebrachte electrische verlichting doet een en ander op zijn gunstigst uitkomen, gelijk ook de ruime etalagekasten met de groote spiegelruiten en sterke verlichting gelegenheid te over bieden om te doen zien wat deze reeds een kwart eeuw bestaande firma op het gebied der heerenkleeding kan presteren.

Niet alleen echter op het gebied der confectiekleeding, ook wat de maatkleeding betreft is de firma Kreymborg goed geoutilleerd. Voor dat deel der zaak is de bovenverdieping gereserveerd, waarheen een breede trap voert. Ook hier is door de bouwleiding een geheel tot stand gebracht uit drie verschillende deelen, dat gezien mag worden. Ruimte en licht zijn begrippen, welke hier hun toepassing niet minder gevonden hebben dan in de gelijkvloersche ruimten. Keurige paskamers onderbreken de wanden, terwijl ook hier de eikenhouten betimmering werd toegepast. Op deze verdieping treft men eveneens aan de werkkamers voor de coupeurs met hun staf, verschillende magazijnen om de voorraden te bergen enz.

Het geheel maakt naast een indruk van degelijkheid ook dien van voornaamheid, gelijk de firma Kreymborg ook bij de artikelen, welke ze het publiek aanbiedt, degelijkheid van stof een voornaamheid van coupe nastreeft. Voor de prijsbepaling bestaat een vast systeem, zoodat men overal voor dezelfde goederen van dezelfde kwaliteit denzelfden prijs betaalt. De reclame staat geheel buiten datgene, wat de firma meende te moeten doen om daardoor de aandacht op zich te vestigen of een band te vormen tussen haar cliëntѐle en haar 29 zaken. Een deel der bovenverdieping werd voor chefswoning gereserveerd.

De feestelijke opening.

Advertentie Kreymborg: "Chic, vindt u niet?" (De Gelderlander 11/4/1930)
Advertentie Kreymborg: “Chic, vindt u niet?” (De Gelderlander 11/4/1930)

Zaterdag j.l. vond de feestelijke opening plaats. De ruime winkel was geheel gevuld met genoodigden, chefs van de andere filialen, vertegenwoordigers van zakenrelaties, terwijl degenen, die aan dit werk medegearbeid hebben, niet op het appèl ontbraken.

De stichter en leider der groote onderneming, de heer A. Kreymborg Sr., die morgen met dankbaarheid mag terugzien op het feit, dat hij een kwarteeuw geleden in Amsterdam de eerste zaak vestigde (de firma telt thans 29 filialen) opende deze nieuwe zaak met een toespraak, waarin hij o.a. zeide, dat langzamerhand alle provincies van ons land voor de Kreymborg’s zaken ontsloten worden. In de provincie Gelderland is dit de 3e zaak. Na Arnhem in 1925, volgde Apeldoorn in 1926 en nu Nijmegen in 1930. De firma begint dus in deze streek vasten voet te krijgen.

Reeds driemaal is de firma te Nijmegen met eigenaars van panden in onderhandeling geweest, welke echter niet tot resultaat mochten leiden. Eindelijk kon zij door de aanbieding van den heer Wennekes de hand leggen op dit gunstig hoekcomplex. Het resultaat van de ingrijpende verbouwing die aangebracht werd, staat nu voor oogen. Daarvoor komt op de eerste plaats hulde en dank toe aan het Ingenieurs- en Architectbureau Schaap te Arnhem en wel speciaal aan het lid der firma, den architect Carl Brück, die niet voor de eerste maal met bekwaamheden en fijn ontwikkelden smaak een prachtig kleedingmagazijn voor deze firma bouwde of verbouwde. Wanneer men den korten tijd in aanmerking neemt, waarin dit alles tot stand is gekomen en moest komen, dan mag men zeker getuigen, dat hier een kranig stuk werk verricht is, zoowel door den leider als door den hoofdaannemer, de firma Mulder en van Wessem te Arnhem, als door de anderen, die hun arbeid aan deze nieuwe onderneming hebben geleverd of leveranties deden. Dit zijn de volgende: N.V. Jacobine-Hollandia v/h. Merx en Boerboom, electrische installatie; J.W. Kaak en B. Fooy, schilderwerk; Thijs Plet, spiegelglas; N.V. Nederland, winkelbetimmering; firma Bahlmannn, linoleum en gordijnen, allen te Nijmegen, terwijl ook enkele firma’s uit andere plaatsen medewerkten.

Vervolgens bracht de heer Kreymborg een woord van warmen dank aan B.en W., Bouw- en Woningtoezicht, Brandweer, Schoonheidscommissie en verdere gemeentelijke autoriteiten, die over het nakomen van de voorschriften bij bouw of verbouw hebben te waken.

Tenslotte dankte hij degenen, die een bloemenhulde gezonden hadden en wekte het personeel van dit nieuwe filiaal op tot plichtsbetrachting tegenover het publiek en de directie.

Daarna werd de eerewijn rondgediend en verzamelden de genoodigden zich op de eerste verdieping, terwijl in den eigenlijken winkel de verkoop een aanvang nam.

De belangstelling van het publiek voor deze nieuwe zaak bleek den ganschen dag overweldigend, maar bereikte wel het hoogtepunt toen tegen 5 uur de muzikanten van der Harmonie Nijmeegsch Vrijwilligerskorps zich voor het gebouw opstelden en menigen vroolijken marsch lieten hooren. De politie, die toch al den ganschen middag de grootste moeite had gehad het verkeer gaande te houden, moest zich nu toch bijna gewonnen geven en gedurende eenigen tijd stond het verkeer van de Molenstraat naar Broerstraat en Ziekerstraat en omgekeerd bijna geheel stil; het was één groote menschenzee, die op dit uur van deze muzikale hulde getuige was. Van de firma Kreymborg was het een aardige attentie de muzikanten binnen te noodigen en hun daar een verversching te offreeren.

Het muziekkorps heeft voorts in den loop van den middag een muzikalen rondgang door de stad gemaakt, zoodat ook in dit opzicht aan de opening alle luister werd bijgezet.

De publieke belangstelling moge nog blijken uit het feit dat een respectabel aantal agenten noodig was om voor het gebouw de orde te bewaren, terwijl de koopers slechts in groepen van tien tegelijk konden worden binnengelaten.

Kreymborg heeft Zaterdag wel in het middelpunt der publieke belangstelling gestaan.”

(PGNC 7/4/1930)

Kreymborg

Over de firma Kreymborg schrijft het PGNC in 1936:

 “De Firma Kreymborg

In het Dagblad “Ons Noorden” lezen we het volgend artikeltje over de firma A. Kreymborg & Co.

De bekende firma A. Kreymborg & Co. is ook hier in Groningen geen onbekende. De oprichter van deze zaak was hier uit het noorden afkomstig en had hier in het noordelijke kleedingbedrijf, dat altijd een goeden naam had, zijn kennis en ervaring opgedaan, toen hij in 1904 te Amsterdam, op den hoek van de Leidschestraat en Heerengracht, zijn eerste eigen zaak stichtte, welke toen reeds behoorende tot de grootste en meest moderne zaken op dit gebied in Amsterdam. Dat vrij spoedig daarna ook hier in Groningen in de Heerestraat een zaak kwam, dat tegelijk met het feit, dat men in Amsterdam besloten heeft tot een verbouwing en verdere moderniseering over te gaan, ook besloten is, de zaak in Groningen binnenkort te verbouwen en te moderniseeren. Dit feit geeft ons een welkome aanleiding, een enkel woord nog over deze firma te vertellen. Kreymborg’s kleedingzaak is een z.g. gemengd bedrijf, d.w.z. het is zoowel een zaak voor confectie als maatwerk. Men heeft zich speciaal geconcentreerd op heeren- en jongenskleeding en juist door deze concentratie op een enkel artikel, heeft men op dit gebied een geweldige ervaring gekregen, en wat nog meer zegt, een goeden naam.

In een betrekkelijk korten tijd van nauwelijks 30 jaar, is daardoor de naam Kreymborg er een geworden van een nationale reputatie.

De firma heeft thans 26 eigen zaken en nog 3 zaken speciaal voor heeren-modeartikelen. In bijna alle plaatsen van eenige beteekenis vindt men den naam Kreymborg, en het slagwoord “Kreymborg betekent waarborg” is er goed ingegaan. De stichter van de eerste zaak, de heer Kreymborg, leeft nog altijd en is thans president-directeur, terwijl de drie zonen, de heeren F., J. en L. Kreymborg, directeuren zijn. Terwijl aan het hoofd van elk filiaal een kundig chef staat, berust de geheele centrale leiding in handen van dit directorium. Het hoofdmagazijn is het Amsterdamsche moederhuis aan de Leidschestraat gebleven, alleen de afdeeling comptabilteit is sinds 1919 in Baarn gevestigd.” (PGNC 3/12/1936)

Wederopbouw

In 1944 werd ook het pand van Kreymborg verwoest.

Lees hier het artikel over het nieuw gebouwde pand:

voormalig Kreymborg Ziekerstraat 2 Molenstraat 5-7 Huidig ING (augustus 2023)

Kreymborg architect Kramer

In september 1953 opent Kreymborg haar nieuwe nieuwe winkel op de hoek van de Ziekerstraat en Molenstraat. Deze is herbouwd op de plek waar haar gebouw stond dat tijdens het bombardement van februari 1944 is verwoest. Architect F. Kramer uit Haarlem was de architect.

Lees Verder
De verwoeste stad gezien vanuit de toren van de St. Dominicuskerk; rechts beneden Vroom & Dreesmann en de Scheidemakersgas, links beneden de achterzijde van de Broerstraat, rechts boven o.a. de verwoeste St. Franciscuskerk, het Carmelklooster en een deel van de St. Augustinuskerk, 3/1944 (GN408 RAN)
#Nijmegen, Centrum, Gebouw van de dag, Grote Markt

De Vooroorloge Vroom en Dreesmann III

De verwoeste stad gezien vanuit de toren van de St. Dominicuskerk; rechts beneden Vroom & Dreesmann en de Scheidemakersgas, links beneden de achterzijde van de Broerstraat, rechts boven o.a. de verwoeste St. Franciscuskerk, het Carmelklooster en een deel van de St. Augustinuskerk, 3/1944 (GN408 RAN)
De verwoeste stad gezien vanuit de toren van de St. Dominicuskerk; rechts beneden Vroom & Dreesmann en de Scheidemakersgas, links beneden de achterzijde van de Broerstraat, rechts boven o.a. de verwoeste St. Franciscuskerk, het Carmelklooster en een deel van de St. Augustinuskerk, 3/1944 (GN408 RAN)

Een halve eeuw Vroom & Dreesmann

Vele stadgenooten zullen het zich nog goed kunnen herinneren, hoe “de Zon” met twee étalages en in het midden een deur, op 6 April 1895 op de Groote Markt opende. Een zaak als iedere andere, maar waar door goed koopmanschap vaart in zat. Na vijf jaar reeds, in 1900, werd, ook op de Markt, een tweede winkel geopend, speciaal in stoffen en confectie. En van dien tijd af is de hooge vlucht begonnen. In 1905 wordt het woonhuis van Vieweg op de Groote Markt geannexeerd; de verbouwing is in 1907 voltooid. De heer N. Dreesmann, de groote bouwmeester en zakenman van creatieve begaafdheid, stichtte drie jaar hierna, in 1910, een filiaal in Venlo, dat in 1912 werd geopend en eveneens zich snel uitbreidde tot aan de laatste verbouwing in 1930.

In Nijmegen stond de uitbreiding van de zaak op de Markt niet stil. De Tijdingzaal van de Nijmeegsche Courant, de zilverwinkel van de fa. Bielen, de poppenwinkel van de fa. Engel, de huizen in de Scheidemakersgas werden bij de volgende verbouwing van 1913 en 1917 aan V. en D. toegevoegd, waar het Nijmeegsch publiek contant uit een steeds grootere sorteering zijn inkoopen kon doen.

In 1922 werd de zaak in Tiel door V. en D. Nijmegen overgenomen en ook dit bedrijf ging onder de bekwame leiding van wijlen den Heer N. Dreesmanne een groote toekomst tegemoet.

Er zijn nog enkele hoogtepunten, waardoor de vlucht van het bedrijf op de groote Markt tot aan zijn noodlottigen ondergang bij het bombardement op 22 Febr. 1944 wordt gekenmerkt. De opening van de passage in de Broerstraat in 1925; het mededirecteurschap van wijlen den Heer A. Dreesmann, vanaf 1 Febr. 1926; de overgang van de fa. Bahlmann naar Vroom en Dreesmann en tenslotte de groote verbouwing, begonnen in 1937.

Na de ramp van 22 Febr. Stond V. en D. op het punt zijn zaken in de verbouwde passage weer op te zetten. De branden in September maakten dit voornemen onmogelijk.

Voor een feestelijkheid, die een besloten karakter had en waarbij receptie en verdere uitnoodigingen waren achterwege gelaten, had de directie Zaterdag l.l. in de “Vereeniging” het voltallige personeel van de bedrijven te Nijmegen, Venlo en Tiel uitgenoodigd. Des morgens werd de dag met een H. Mis in de St. Joseph-kerk begonnen. Daarna had de huldiging van de jubilarissen, den Heer C.J. Willenborg uit Venlo (40 jaar); van Mej. K. de Reijd en de Heeren G. v.d. Maas, B. Benda en J. Rikken uit Nijmegen (25e jaar) plaats. Des middags herdacht de Heer H.J. Heerdink het 50-jarig bestaan in een toespraak, die door den Directeur van de Nijm. Manufacturenhandel van Vroom en Dreesmann, den Heer R.J.P. Vroom, werd beantwoord. Meerdere leden van het personeel voerden hier het woord; de dag verliep daarna in prettigen geest, waartoe leden van het personeel, die een variété-programma uitvoerden, het hunne bijdroegen.” (De Gelderlander 4/3/1946)

De Gelderlander noemt de “groote verbouwing” van 1937. Tot nu toe zijn er echter -behalve van de voorkant van het pand- geen foto’s gevonden.

Gezicht op de oostzijde van de Broerstraat met de winkelpanden van o.a. (v.r.n.l.) Slagerij Brinke (op de hoek met het Kerkegasje), Parfumerie Au Printemps, Schoenenzaak Gebrs. Raemakers, Herenmodezaak Oostvogel en de bouw van de panden van Jamin en Schoenenzaak BATA ; bovenaan het nieuwbouwpand van de Herenmodezaak Van Dijk & Witte (Burchtstraat 2, geopend op 21 september 1955), 1955 (GN3877 RAN)
#Nijmegen, Broerstraat, Centrum, Gebouw van de dag

Slagerij Brinke

1939 en 1954 Broerstraat 63 en Kerkegasje

F. Brinke opent in 1939 zijn slagerij op de Broerstraat. Het zal er nog geen jaar staan: het wordt verwoest tijdens het bombardement van 1944. In 1954 vindt de heropening plaats in de nieuwbouw.

1939 Opening Brinke’s moderne vleeschwarenbedrijf

(De Gelderlander 17/5/1939)
(De Gelderlander 17/5/1939)

Brinke’s Moderne Vleeschbedrijf: Morgen vrij te bezichtigen

Morgenavond opent Brinke’s moderne vleeschwarenbedrijf haar deuren, om het publiek in de gelegenheid te stellen alle buitengewoon hygiënisch ingerichte afdeelingen te bezichtigen.

De directeur, de heer F. Brinke, heeft ons vooraf een kijkje vergund en leidde ons persoonlijk door zijn nieuwe zaak rond. Wat wij gezien hebben overtrof onze verwachtingen. Het is een tiptop hygiënische inrichting. Ook de architect, de heer H.J.M. van Embden uit Arnhem, verdient een woord van lof voor de wijze, waarop hij in dit bouwwerk doelmatigheid en stijl heeft vereenigd.

Het allereerst trekt in een kloeken gevel met de ingenieuze uitschuifbare luifel, de prachtig verlichte electrisch gekoelde etalage, de aandacht. Achter driedubbel glas, dat warmte, stof en bacteriën volkomen buitensluit, is een keur van het allerfijnste Hollandsche vlees geëtaleerd. De spiegelwanden geven het uitgestalde vleesch een weergaloozen aanblik. Direct bij het binnenkomen wordt het oog nòg meer verlustigd, daar langs beide vitrines van tien meter lengte zijn aangebracht. In één daarvan lokt een enorme keuze van verpakte aritkeln terwijl de andere vitrine geheel electrisch gekoeld wordt.

Een prachtige lange toonbank, waarop eenige cassa’s, geven den indruk, dat verscheidene klanten tegelijkertijd kunnen worden bediend.

Het plafond van glas en de heldere neonverlichting dragen er alle toe bij om het geheel een volmaakt hygiënisch aanzien te geven.

Achter in de winkelruimte is een modern kantoortje gebouwd, waarin we o.a. een postlift opmerkten.

Ook een welgevulde voorraadcel, natuurlijk electrisch gekoeld, troffen wij aan en een vleeschwarenlift naar de boven gelegen keukens.

Goede zorg voor het personeel blijkt uit een fraaie waschgelegenheid, garderobe, schaftlokaal enz.

Nu voerde onze tocht naar boven, naar Brinke’s fijnste vleeschwarenkeukens, waar de bekwame chef-kok met zijn staf van helpers de verrukkelijkste lekkernijen klaar toovert.

De allermodernste machines zijn opgesteld en ook hier valt weer de bijzondere hygiëne op. Overal tegels en glas. Er is een groot raam tusschen keuken en winkel, zoodat het publiek vrij in de keuken kan zien.

Een bijzonderheid vormt de installatie voor het rooken van vleeschwaren. De ruime rookcel wordt, volgens het allernieuwste systeem, automatisch op de juiste temperatuur en vochtigheidsgraad gehouden.

Wij vernamen, dat met 25 man personeel aangevangen wordt en dat in elke afdeeling goedgeschoolde krachten zijn geplaatst.

Zie de advertentie.” (De Gelderlander 17/5/1939)

Het pand zal er nog geen jaar staan: het wordt verwoest tijdens het bombardement van februari 1944.

1954 Heropening

Gezicht op de oostzijde van de Broerstraat met de winkelpanden van o.a. (v.r.n.l.) Slagerij Brinke (op de hoek met het Kerkegasje), Parfumerie Au Printemps, Schoenenzaak Gebrs. Raemakers, Herenmodezaak Oostvogel en de bouw van de panden van Jamin en Schoenenzaak BATA ; bovenaan het nieuwbouwpand van de Herenmodezaak Van Dijk & Witte (Burchtstraat 2, geopend op 21 september 1955), 1955 (GN3877 RAN)
Gezicht op de oostzijde van de Broerstraat met de winkelpanden van o.a. (v.r.n.l.) Slagerij Brinke (op de hoek met het Kerkegasje), Parfumerie Au Printemps, Schoenenzaak Gebrs. Raemakers, Herenmodezaak Oostvogel en de bouw van de panden van Jamin en Schoenenzaak BATA ; bovenaan het nieuwbouwpand van de Herenmodezaak Van Dijk & Witte (Burchtstraat 2, geopend op 21 september 1955), 1955 (GN3877 RAN)
Advertentie Heropening Brinke Broerstraat 1954 (De Gelderlander 29-9-1954)
Advertentie Heropening Brinke Broerstraat 1954 (De Gelderlander 29-9-1954)

Door Oscar Leeuw? Foto 1910 Verlichte carnaval-etalage van de fa. Wisbrun & Liffmann bij avond (Installatie W.J. Stokvis). Reproductie uit: Gebruikt Electriciteit! (P. Oosterhuis, via RAN F47587)
Gebouw van de dag

Wisbrun en Liffmann

Door Oscar Leeuw? Foto 1910 Verlichte carnaval-etalage van de fa. Wisbrun & Liffmann bij avond (Installatie W.J. Stokvis). Reproductie uit: Gebruikt Electriciteit! (P. Oosterhuis, via RAN F47587)
Verlichte carnaval-etalage van de fa. Wisbrun & Liffmann bij avond (Installatie W.J. Stokvis). Reproductie uit: Gebruikt Electriciteit!, Foto 1910 (P. Oosterhuis, via RAN F47587)

De tot nu toe eerste vermelding van Wisbrun & Liffmann in Nijmegen is een advertentie voor een loopjongen (De Gelderlander 17/3/1899); ook is 1899 het tot nu toe eerstgevonden jaar in het Adresboek.`Het adres is dan Korte Burchtstraat 16.

In 1905 verbouwt Oscar Leeuw Broerstraat 35. Het is op dit moment onbekend of dit al dan niet hetzelfde pand als Korte Burchtstraat 16 is.

In ieder geval is de winkel verbouwd in 1926-1927 door architect van Teeffelen.

In 1944 is de winkel verwoest.

Geschiedenis Wisbrun en Liffmann

Wisbrun en Liffmann was eigendom van Adolf Wisbrun (12-1-1860 Brackwede – 14-7-1934 Rotterdam) en Jordan Liffmann of Lifmann (27-7-1859 Camen – 13-6-1915). Liffmann was getrouwd met Bertha Wisbrun, de zus van Adolf.

Afgaande op hun 50-jarig jubileum in 1937, zijn Wisbrun en Liffmann in 1887 begonnen (PGNC, 18-9-1937). Ter gelegenheid van haar 50-jarig bestaan plaatst de Gelderlander in 1937 het artikel:

Gouden jubileum Firma Wisbrun en Liffmann: Een van de oudste een toonaangevende modehuizen.

De firma is op bescheiden voet te Rotterdam begonnen en thans heeft zij zaken in 9 steden van Nederland. De eerste winkel was te Rotterdam gevestigd aan de Weste Wagenstraat, maar de firma was tevoren reeds werkzaam op het gebied van den groothandel.

De heeren Wisbrun en Liffmann waren van origine Duitschers, afkomstig uit Westfalen, dat zoovele confectie-fabrieken heeft voortgebracht. Zij  reisden voor een Duitsche firma en begonnen later in ons land voor zichzelf, waarop spoedig naturalisatie volgde. Hoewel intieme jeugdvrienden, bleef de verhouding in zaken streng reëel en deze solide grondslag heeft niet weinig tot den groei van de firma bijgedragen. Werd in de Weste Wagenstraat te Rotterdam met één juffrouw begonnen, thans bestaat het personeel, alleen in Rotterdam uit 139 personen, terwijl er filialen zijn van Deventer, Nijmegen, Maastricht, Tilburg en Gouda en zuster-firma’s in Haarlem en Den Haag. De zaak in de Weste Wagenstraat werd spoedig te klein en na 2 à 3 jaar werd een ruimer pand betrokken, Hoogstraat 316, dat doorliep tot aan de Groote Markt. In de loop der jaren werden de naastliggende panden er nog bij getrokken en in 1923 worden in toaal 16 tot één vereenigd. De groote bloei juist in dien tijd meenen de heeren Wisbrun en Liffmann te moeten toeschrijven aan de invloed van de oorlog, in dien zin, dat de Hollandsche vrouwen, op het voorbeeld van de Belgische, die hier een toevlucht hebben gezocht, meer zorg aan haar uiterlijk gingen besteden.

De huidige contingenteeringsmaatregelen hebben natuurlijk ook voor dit bedrijf hun moeilijkheden gebracht. Het Crisisbureau in Den Haag heeft zich echter altijd buitengewoon soepel betoond. Het buitenland kan, bij den inkoop van stoffen vooral, nu eenmaal niet worden gemist. Tilburg en Enschede kunnen stapelartikelen maken voor Engeland, Amerika en Indië, in ons kleine land zou een mode-artikel, dat in groote hoeveelheden werd gebracht, gauw bazaarartikel worden. Dat van de tegenwoordige patroons heel wat meer vak- en zakenkennis wordt vereischt dan van de vroegere, is te begrijpen. Daarbij komt dan de zorg voor de shows, welke maandenlange voorbereiding eischen. Op dit gebied heeft de firma wel een heel groote reputatie verworven.

…” (De Gelderlander 13/2/1937)

Uit een advertentie uit 1900 blijkt dat ze hun op dat moment 11e zaak hebben geopend in Den Haag. Nijmegen vormt dan samen met 3 zaken in Rotterdam, Haarlem, Arnhem, Nijmegen, Dordrecht, Gouda, Tilburg en Deventer de andere 10 winkels (Haagsche courant, 5-3-1900).

Winkel Wisbrun en Liffmann

1905, Broerstraat 35

In 1905 verbouwt Oscar Leeuw Broerstraat 35. Het is op dit moment onbekend of dit al dan niet hetzelfde pand als Korte Burchtstraat 16 is.

“Een nieuw Magazijn.

Het aantal der fraaie winkels in onze gemeente zal over eenige dagen weer met een vermeerderd worden. Dinsdag 25 April, ’s namiddags 1 uur, wordt in de Broerstraat no. 35 geopend het bekende magazijn van de firma Wisbrun en Liffmann, specialiteit zijden stoffen, passementerieËn enz., totnutoe gevestigd in de Burchtstraat. Dit perceel werd, volgens het bestek van den heer Oscar Leeuw, architect, verbouwd door den heer van Benthem, aannemer, terwijl het fraaie schilderwrek werd verricht door de heeren Burgers en Luurmans. Wij hadden heden het genoegen het inwendige van den winkel te bezichtigen en kunnen niet anders dan onze bewondering uitspreken over de keurige inrichting van het magazijn en de inderdaad uitstekende uitvoering van het denkbeeld, door den architect in het bestek neergelegd. Ten slotte, doch niet het minst, verdient de ongelooflijk korte tijd, waarbinnen de verbouwing van het perceel is tot stand gebracht, wel de moeite om er de aandacht op te vestigen.

Voor de installatie van den winkel zelf ook een bijzonder woord van lof; zij geeft het magazijn reeds bij het eerste binnentreden een niet minder aangenamen aanblik dan de fraaie gevel van buiten oplevert. En ook de ruime sorteering, de groote voorraad goederen, de prettige bediening, die hier bekend zijn, zullen er ongetwijfeld toe medewerken, om de zaak in zijne nieuwe woning met eere zijn oude plaats te doen innemen in de rij der magazijnen hier ter stede, hetgeen een ieder, die morgenavond de expresselijke ingerichte reclame-expositie gaat bezichtigen, met ons zal getuigen.” (PGNC 26/11/1905)

Voordat Wisbrun en Liffmann naar de Broerstraat verhuizen, vinden zij een tijdelijk onderdak in de voormalige Lampe winkel op de hoek van de Grote Markt en Stikke Hezelstraat. (PGNC 6/7/1926)

Verbouwing Broerstraat 1927 door architect van Teeffelen.

Broerstraat 35-37, verloren gegaan in 1944

Architect Jan van Teeffelen ontwierp de verbouwing van Wisbrun en Liffmann. Een bekend ontwerp van hem is het Villapark Wagner aan de Vijverlaan in de Rotterdamse wijk Kralingen.

In ieder geval ontwierp van Teeffelen tevens de bouw van het grote pand van Wisbrun en Liffmann aan de Hoogstraat in Rotterdam: “Het kapitale pand, dat aan Hoogstraat, Wijde Marktsteeg en Groote Markt de oude magazijnen van de firma Wisbrun en Liffmann zal vervangen… De firma Wisbrun en Liffman krijgt aan de drie zijden een etalage-front van 70 meter.” (Rotterdamsch Nieuwsblad, 25-1-1923)

Aanbesteding door architect Jan van Teeffelen van de verbouwing Wisbrun en Liffmann (PGNC 5/8/1926)

P. v.d. Wagt verkreeg de aanbesteding op zijn van de laagste inschrijving, f25.934. (PGNC 17/8/1926)

Magazijn Wisbrun en Liffmann.

Het nieuwe magazijn der firma Wisbrun en Liffmann, dat verrezen is aan de Broerstraat 35-37 en van welke opening wij gisteren reeds met een enkel woord hebben melding gemaakt, is een sieraad geworden van onze Nijmeegsche Kalverstraat. Het wordt om strijd bewonderd en terecht, want de bouwmeester is er volkomen in geslaagd op de plek van het vroegere, verouderde pand een magazijn te stichten, dat beantwoordt aan den eisch van fraaiheid en degelijkheid, fraaiheid bovenal in den gevel, omdat, wat er de laatste jaren ook veranderd moge zijn, nog steeds waarheid ligt in het spreekwoord, dat een goede gevel het huis siert.

Het gevel-vraagstuk is wel het moeilijkst op te lossen bij den bouw van een pand in een smalle straat. Hij mag de omgeving niet drukken noch de straat schijnbaar nauwer maken dan zij reeds is. Het resultaat van den arbeid van den heer Jan van Teeffelen, architect B.N.A. te Hillegersberg, geeft een buitengewoon gelukkige oplossing van genoemd vraagstuk aan. Mooi en kloek staat daar het nieuwe magazijn. Een breede mahoniehouten lijst met de naam der firma bekroont de pui, waarin prachtige, ruime vitrines de aandacht der dames vragen voor een keur-collectie artikelen, en draagt als ’t ware den bovenbouw, welke is uitgevoerd in paarskleurige, teruggevoegde baksteen, die vroolijk en frisch aandoet.

Wij spraken van de vitrines. Daarin heeft de architect op verzoek der firma zijn kracht gezocht. En terecht. Want iedere winkelier weet bij ervaring, dat vooral de goederen, die op smaakvolle wijze worden geëtaleerd, het gemakkelijkst worden verkocht. “Ze verkoopen zichzelf”, heet het in koopmanstaal. En daarom is ’t àl spiegelglas wat men van de straat af gelijksvloers ziet. Op den voorgrond van deze diepe portiek, aan wier achterkant de ruime ingang van het magazijn gelegen is, staat een groote vitrine, welke de firma in staat stelt een permanente expositie te houden van het beste uit ’t beste wat haar magazijn bevat. Dat aan weerszijden van de entrée groote winkel-etalages aangebracht zijn, behoeft nauwelijks gezegd.

Bij den inwendigen bouw heeft het streven voorop gestaan om in de eerste plaats de aanwezige artikelen te doen spreken. Er is dan ook een zekere eenvoud betracht, wat evenwel niet uitsluit, dat de inrichting van den winkel stijlvol is en ’n goede harmonie van lijnen en kleuren laat zien. Een koket hoekje achter in het magazijn is op handige wijze omgetooverd in een verkoopplaats van kleine artikelen.

Een breede trap, met zware looper belegd, brengt de bezoeksters naar de afdeeling confectie, waar wij een buitengewoon groote sorteering voorjaars- en zomertoiletten, mantels en costumes aanwezig zagen. Als nieuw artikel “voert” de firma in haar herbouwde magazijn dames-hoeden. De andere artikelen, waarvan zijde en wollen stoffen wel hoofdzaak zijn, behoeven wij niet afzonderlijk te noemen, ze zijn aan onze lezeresse voldoende bekend. De ateliers tenslotte bevinden zich op de tweede verdieping.

Allen die hebben medegewerkt aan dezen belangrijken bouw verdienen allen lof voor hun arbeid. Het ontwerp van Jan van Teeffelen werd uitgevoerd, prompt op tijd, door den heer P.J. van der Wagt, aannemer alhier. Het schilderwerk is van den heer W.A. van der Wagt, de aanleg van electrisch licht van de firma Ruikes, glas-in-lood firma van Bilderbeek, stucadoorswerk Chr. Clemens, sanitair Jan Smit. Als opzichter van het bouwwerk heeft de heer P. Hamaekers verdienstelijk werk geleverd.” (PGNC 29/3/1927)

Modeshow

Advertentie modeshow Wisbrun en Liffmann (PGNC 31-3-1927)
Advertentie modeshow Wisbrun en Liffmann (PGNC 31-3-1927)

In 1927 houdt Wisbrun en Liffmann op 7 en 8 april een modeshow in haar nieuwe zaak. De jaren daarop zullen nog vele volgen: voor een modehuis was de modeshow een beproefd middel om reclame te maken: natuurlijk de advertenties en de show zelf. En het leverde publiciteit op: De Gelderlander en het PGNC gaven van een show een uitvoerige beschrijving.

Gevonden modeshows tot nu toe: in ieder geval vindt in september 1928 de modeshow in de Vereeniging plaats (PGNC 28/9/1928). Ook op 26 september 1929 (De Gelderlander 27/9/1929) en 1931 (PGNC 30/9/1931) vindt hier een modeshow plaats. In 1933 wordt deze in de Broerstraat (PGNC 28/9/1933) gehouden.

In 1936 is de show in het Oranje-Hotel (PGNC 25/3/1936). En natuurlijk is er een modeshow bij het 50-jarig jubileum in 1937 in de Vereeniging. Ook de voorjaarsshow van 1938 is in de Vereeniging (PGNC 22/3/1938)

Tweede Wereldoorlog

Wat op de site van de Rotterdamse winkel staat, zal ook voor Nijmegen gegolden hebben: de 2 zonen van Wisbrun waren getrouwd met katholieke vrouwen en hadden laten aantekenen dat ze geen religie aanhingen. Aangezien zij 4 Joodse grootouders hadden, moesten zij de jodenster dragen. Toch zijn de mannen door de oorlog gekomen. De zoon van Liffmann, Ernst, was rond de oorlog firmant van de onderneming. Of en hoeverre hij firmant is gebleven, is mij (RE) niet bekend.

In 1942 wordt de Firma Wisbrun en Liffmann onder “Verwaltung” geplaatst, op grond van de “verwijdering Joden uit bedrijfsl.” (PGNC 23/6/1942)

In het artikel over de heropening (van Langstadt) in 1954 staat het volgende: “In ’43 werd de heer Langstadt die bij deze firma bedrijfschef was en na de liquidatie de zaak in Nijmegen voortzette, naar Duitsland gevoerd waar hij en zijn vrouw de ergste verschrikkingen van de concentratiekampen doorstonden.”

In 1944 werd Wisbrun en Liffmann tweemaal door de brand getroffen.

De bron van deze paragraaf is:

Na de oorlog

“Het atelier van de Fa. Wisbrun en Liffmann is voorloopig gevestigd van Slichtenhorststraat 54 then huize van Mevr. Th. Huisman-v.d. Staay” (De Gelderlander 5/12/1944). In een personeelsadvertentie voor de heropening van haar zaak moeten kandidaten zich aanmelden op Tooropstraat No. 94 (De Gelderlander 20/9/1945).

In 1946 werd de Stoffenzaak Wisbrun N.V. omgezet in de N.V. Damesconfectie “Modela”.

In oktober 1945 vestigt Wisbrun & Liffmann zich op Lange Burchtstraat 51 (De Gelderlander 24/10/1945). Het wordt dan (nog) als noodpand gezien, welke zij samen met Au Printemps heeft betrokken. Vóór de opening vindt de viering van het 25-jarig jubileum van Mejuffrouw A. Christiaans en de Heer P. Kersten plaats, daar in de oorlogsjaren “het toen niet mogelijk was een en ander te herdenken”.

Aankondiging opening winkelcentrum Bisschop Hamerstraat (De Gelderlander 2/10/1946)
Aankondiging opening winkelcentrum Bisschop Hamerstraat (De Gelderlander 2/10/1946)

20-9-1946 is de opening “van onze Showroom” van Wisbrun en Liffmann op de Bisschop Hamerstraat 30 (De Gelderlander 19/9/1946)

Op 4-10-1946 vindt de officiciële opening van het complex van noodwinkel (“het nieuwe winkelcentrum) op de Bisschop Hamerstraat plaats, waar Wisbrun en Liffmann op nummer 30 haar winkel heeft.

Ook in het Adresboek van 1948 komt zij op dit adres voor.

In ieder geval geeft N.V. Modela v.h. Wisbrun en Liffmann in haar advertenties in De Gelderlander 17/5/1947, De Gelderlander 1/9/1949 en 11/8/1950 2 adressen weer: naast Bisschop Hamerstraat 30 staat ook Lange Burchtstraat 51 weergegeven.

In de De Gelderlander 6/12/1950 kondigt zij haar uitverkoop op Bisschop Hamerstraat 30 aan vanwege “centralisatie”; in De Gelderlander 27/1/1951 is zij alleen nog gevestigd op de Lange Burchtstraat. Bisschop Hamerstraat 30 wordt betrokken door Maison de Nouveauté’s (die tevens nummer 25 als adres heeft, De Gelderlander 1/2/1951)

Bij het inrichtingsplan voor het centrum, zoals weergegeven in De Gelderlander 23/10/1951, is Wisbrun en Liffmann op de hoek van Augustijnenstraat-Houtstraat; in De Gelderlander 5/10/1949 was ze ingetekend in de “Broerstraat-Pauwelstraat”.

In De Gelderlander 2/11/1951 kondigt Modela de grote opruiming aan vanwege de opheffing van haar confectie-afdeling.

Modeshows

Advertentie modeshow Modela (De Gelderlander 15-9-1950)
Advertentie modeshow Modela (De Gelderlander 15-9-1950)

Na de oorlog vinden ook de modeshows weer plaats, in ieder geval vanaf 1948. Vanaf dat moment zijn er elk jaar 2 modeshows in de Vereeniging: 1 in het voorjaar en 1 in het najaar. Elke show wordt in de Gelderlander besproken (De Gelderlander 25/9/1948, De Gelderlander 30/3/1949, De Gelderlander 24/9/1949, De Gelderlander 14/3/1950, De Gelderlander 20/9/1950)

Langstadt

Opheffing Modela vh Wibrun en Liffmann (De Gelderlander 5-1-1952)
Opheffing Modela vh Wibrun en Liffmann
(De Gelderlander 5-1-1952)
Voortzetting Wisbrun en Liffmann Langstadt (De Gelderlander 5-1-1952)
Voortzetting Wisbrun en Liffmann door Langstadt
(De Gelderlander 5-1-1952)

In juli 1952 blijkt de Firma af te zien van herbouw. B. en W. stellen daarop de Gemeenteraad voor om de reservering van het terrein aan de Broerstraat wat voor haar was gereserveerd in te trekken, zodat het aan een andere gegadigde kan worden vergeven. (De Gelderlander 9/7/1952)

Langstadt zal onder zijn eigen naam doorgaan. Zie het artikel bij Architect van Vreeswijk:

Hoek St. Annastraat met Fransestraat, op St. Annastraat 53a Antiekzaak L'Antique Interieure en op de hoek St. Annastraat 55 café St. Anneke, 1989 ( Anton van Roekel via RAN CCBYSA)
#Nijmegen, Gebouw van de dag

St. Annastraat 53: banketbakkerij Burki en restaurant Iwan

Galgenveld

Hoek St. Annastraat met Fransestraat, op St. Annastraat 53a Antiekzaak L'Antique Interieure en op de hoek St. Annastraat 55 café St. Anneke, 1989 ( Anton van Roekel via RAN CCBYSA)
Hoek St. Annastraat met Fransestraat, op St. Annastraat 53a Antiekzaak L’Antique Interieure en op de hoek St. Annastraat 55 café St. Anneke, 1989 ( Anton van Roekel via RAN CCBYSA)

In 2024 sloot het bekende Chinees-Indische afhaalrestaurant Iwan op de St. Annastraat. Vanaf 1970 had hier jarenlang een Chinees afhaalrestaurant gezeten. Daarvoor was hier tientallen jaren banketbakkerij Burki gevestigd: in 1914 verbouwde de aannemer/architect Tiemstra het herenhuis aan de St. Annastraat tot een bakkerij.

Bakkerij Burki architect Tiemstra

Plan voor het bouwen van een perceel tot winkelhuis aan de St Annastraat 53, architect Tiemstra, datum bouwdossier 28-11-1913 (D12.384411)
Plan voor het bouwen van een perceel tot winkelhuis aan de St Annastraat 53, architect Tiemstra,
datum bouwdossier 28-11-1913 (D12.384411)

St. Annastraat 53 is oorspronkelijk gebouwd als een herenhuis. Wanneer het pand exact is gebouwd, is onbekend. Het bijschrift bij foto DF4245 RAN noemt de periode 1885-1895. De eerstgevonden bouwtekening is de aanleg van riolering in 1911 (D12.382507).

Aannemer-architect G. Tiemstra zal de woning in 1913/1914 verbouwen tot een “winkel”. Helaas is daarbij de handtekening van de eigenaresse onleesbaar. Tiemstra was overigens ook de tekenaar voor de aanleg van de riolering.

In ieder geval opent in mei 1914 opent C. Burki zijn banketbakkerij op St. Annastraat 53, “tot dusver pensionhouder aan de St.-Annastraat en vooral bekend om zijn geurige Hollandsche wafels, opent van avond eenige huizen verder in de genoemde straat… een banketbakkers- en kokszaak, die in deze nette buurt ongetwijfeld succes zal hebben.

Genoemd huis is daartoe op hoogst doelmatige en sierlijke wijze vertimmerd door den bouwkundige G. Tiemstra, di naar eigen ontwerp de verbouwing en de winkelbetimmering uitvoerde. De sierlijke puit in blauwen verblendsteen trekt van zelf de aandacht en zal dat stellig van avond doen als de schitterende etalage prijkt in den gloed van electrisch licht” (De Gelderlander 3/5/1914)

Het PGNC schrijft:

Een nieuwe zaak.

In het perceel St. Annastraat 53 bij de Franschestraat opent morgenavond de heer Burki, confiseur en cuisinier, een nieuwe zaak. Het pand, vóór dezen een gesloten huis, heeft daartoe een belangrijke verbouwing ondergaan. Een mooie gevel siert den winkel, welke een keurigen indruk maakt. Het kristal en spiegelglas blinkt den bezoeker tegen, de toonbank en kasten, de electrische lichtkronen, kortom het geheele interieur geeft er blijk van, dat de heer Burki zijn zaak op eerste klasse wijze heeft laten inrichten en waar hij een uitstekend vakman is – in de banketbakkerij voelt hij zich in zijn element- twijfelen wij er niet aan dat de waren, die den nieuwen winkel verlaten, door prima kwaliteit zullen uitmunten. Een bijzonder woord van lof dient nog gebracht voor ’t schilderwerk. Dit is in mat-witten toon gehouden, hetgeen heel aardig aandoet.

Naast den winkel geeft een breede deur toegang tot het bovenhuis.

Advertentie Hollandsche wafelen Burki (PGNC 5-10-1915)
Advertentie Hollandsche wafelen Burki (PGNC 5-10-1915)

De bakkerij is in het sous-terrain gelegen. Ook deze is op moderne leest geschoeid en het voornaamste “meubel” hier, de kolossale heetelucht-oven, is volgens het nieuwste systeem gebouwd, zoodat deze wel een afzonderlijke bespreking verdient. Deze oven toch is van een geheel nieuw kanalen-systeem voorzien, waardoor het mogelijk is de lucht vóór te ver verwarmen, wat een besparing aan brandstof tengevolge heeft. Ieder bakruimte heeft een isoolering, die het uitdringen der warmte naar buiten voorkomt en de geheele warmteontwikkeling tot de bakruimte concentreert. Door het bijzonder kanalenstelstel is het mogelijk iedere bakruimte afzonderlijk van temperatuur te doen verwisselen, zoodat naar verkiezing de onderste of bovenste ovenruimte op elke temperatuur kan worden gebracht en desgewenscht een constante warmte kan behouden. Elke bakruimte kan electrisch worden verlicht, terwijl elk afzonderlijk van een pyrometer is voorzien, om de warmte van de ovens hiervan af te lezen. Verder treft men aan den oven, speciaal ten dienste van het banketbakkerijbedrijf, een afkoelingsapparaat aan en een z.g. schuimoven aan. De oven is geleverd door de maatschappij “Utrecht” tot ovenbouw en installatie van bakkerijen, te Utrecht.

Allen, die aan de verbouwing hebben medegewerkt, leggen daar alle eer mee in. Wij noemen in de eerste plaats den heer G. Tiemstra alhier, die het werk heeft ontworpen en uitgevoerd; verder den heer J. Arts, die voor ’t schilderwerk en den heer G.W.J. Leentvaar, die voor de electrische installatie heeft zorg gedragen.“ (PGNC 2/5/1914)

Burki’s Automatiek

Plan voor Automatiek bij Fa. C. Burki st. Annastraat 53, datum dossier 21-2-1935 (D12.401921)
Plan voor Automatiek bij Fa. C. Burki st. Annastraat 53, datum dossier 21-2-1935 (D12.401921)

In 1935 laat Burki een Automatiek plaatsen. De opgang naar de bovenverdieping komt naar te liggen en in de ontstane ruimte komt een automatiek, dat met een inschuifbaar hek kan worden afgesloten.

Advertentie Burki's Automatiek, St. Annastraat 53 (PGNC 3-5-1935)
Advertentie Burki’s Automatiek, St. Annastraat 53 (PGNC 3-5-1935)

Automatiekhal C. Burki

De firma C. Burki, de bekende banketzaak aan de St. Annastraat 53, bij de Franschestraat, had reeds geruimen tijd geleden bij wijze van proef, eenige automaten voor warme en koude gerechten in gebruik gesteld. De automaten bleken een succes; velen werden trouwe klanten en meermalen was het hier een gedrang van je welste, zoodat men soms geduld moest oefenen eer men aan de beurt kwam.

De firma Burki zag terdege in, dat het zóó niet langer ging, dat er uitbreding moest komen. Een verbouwing vond plaats, waardoor de firma gelegenheid kreeg een automatiek-hal in te richten, die een sieraad en aanwinst geworden is voor deze geheele omgeving. De hal is geheel met blauwe tegels afgezet, wat met de vergulde omlijsting van de automaten en de gezellige verlichting een bijzonder mooi effect maakt. Doch de hoofdzaak zijn natuurlijk de verschillende schoteltjes en gerechten, die uit deze hygiënisch uitgevoerde automaten verkrijgbaar zijn. Koude en warme hapjes, steeds smaakvol klaar gemaakt van versche ingrediënten zooals een ieder dan van de firma Burki gewend is, zijn hier te kust en te keur. In het geheel zijn een 20-tal loketten ingebouwd, waarvan zelfs één voor vegetariërs, en verder ook nog voor gebak, chocolade, pralines, enz., dus voor elck wat wils. En wat betreft de prijzen, reeds vanaf één dubbeltje kan men een smakelijk hapje krijgen. De firma Burki heeft geen kosten ontzien om haar automatiekhal zoo volledig mogelijk te doen wezen. Een miniatuur toonbankje is aangebracht om de lekkere beetjes in te pakken en, indien men niet is voorzien van wisselgeld: een druk op het electrische knopje en een gedienstige geest verschijnt om u ook hieraan te helpen.

Het zal deze gezellige hal, met haar keur aan gerechten, wel niet aan belangstelling ontbreken.” (PGNC 16/3/1935)

Einde Automatiek

Waarschijnlijk stopt Burki rond 1948/1949 met zijn automatiek: Bouwtekening D12.409539 betreft de verbouwing van de eerste verdieping tot zelfstandig appartement: dan wordt 1 slaapkamer ingericht als keuken. En op de plaats van de Automatiek komt weer een entree met een opgang naar boven en een trap naar de kelder.

Chinees Restaurant Tung Kong

Chinees restaurant Tung Kong, St. Annastraat 53, 1970 ( F92162 RAN)
Chinees restaurant Tung Kong, St. Annastraat 53, 1970 ( F92162 RAN)

Rond 1970 is het pand verkocht: architect P. Hermens uit Nijmegen maakt op 26-1-1970 een bestektekening voor de verbouwing van de bakkerij tot restaurant: “Plan voor het wijzigen van het winkel-woonhuis aan de St. Annastraat No: 53 te Nijmegen v.r.v. de welded. Heren: Lam Shing Fat, Bilderijkstraat 18, Doetinchem en Li Fok Han, Brinklaan 7 te Apeldoorn” (D12.480411). Daarbij wordt de winkel van de bakkerij het Chinees Restaurant. De bakkerij in de kelder wordt de keuken van het restaurant.

Rond 1971 vindt uitbreiding van de keuken plaats (D12.483748)

Restaurant Iwan

Restaurant Iwan St Annastraat 53, 2013 (Henk van Gaal via DF4245 RAN CC0)
Restaurant Iwan St Annastraat 53, 2013 (Henk van Gaal via DF4245 RAN CC0)

Er is nog niet onderzocht wanneer restaurant Tung Kong overgegaan is op Iwan en wat de relatie tussen deze 2 namen is. In ieder geval heeft Iwan decennialang bestaan, tot juni 2024. In de tussenliggende tijd waren er verschillende eigenaren, waarbij het restaurant vaak op een familielid overging. De laatste 13 jaar was Shudan Hu en haar partner Hong Fang Hu eigenaar. (Bron: Einde van een tijdperk: Chinees restaurant Iwan sluit deuren, Huub Tholen in de Gelderlander 3-6-2024). Een van de redenen van haar populariteit was, dat naast Chinese en Indische ook Surinaamse gerechten kon worden besteld.

Achipelstraat 288 ontwerp Tiemstra

Bijzonder aan de “Pretty Home”, Archipelstraat 288 is dat er vlak na de oplevering in 1912 een verdieping is toegevoegd,…

Javabosje

Veel niet-buurtbewoners zullen nog steeds voorbij lopen aan een van de meest verscholen groene plekken van Nijmegen: het Javabosje. Het…

Voormalig adres Tweede Oude Heselaan 245, huidig Molenweg 2, architect van der Kloot (collectie Hermsen)
#Nijmegen, Gebouw van de dag

Melk- en kruidenierszaak Gerrits, architect van der Kloot

1937/1938 Tweede Oude Heselaan 245 (oud) Molenweg 2 (huidig)

Voormalig adres Tweede Oude Heselaan 245, huidig Molenweg 2, architect van der Kloot (collectie Hermsen)
Voormalig adres Tweede Oude Heselaan 245, huidig Molenweg 2, architect van der Kloot (collectie Hermsen)

“Dit gebouw (voorheen Tweede Oude Heselaan 245, nu Molenweg 2 i.v.m. veranderen positie voordeur) is in 1937/’38 gebouwd nav een ontwerp van Van Der Kloot. Mijn opa Th. G. Gerrits heeft hier opdracht voor gegeven, mijn moeder Ria Gerrits is hier eind 1938 geboren.

Vanaf de oplevering tot medio tweede helft jaren 60 is hier gevestigd geweest melk- en kruidenierszaak Gerrits.

Na het overlijden van de heer Th.G. Gerrits in 1948 heeft zijn weduwe G.E. Gerrits-Dinnessen de zaak voortgezet. Vanaf begin jaren ’50 hebben twee van haar kinderen, Theo en Ria, voltijds in de winkel gewerkt en melk en levensmiddelen bezorgd bij klanten aan huis tot medio half jaren ’60. Eerst met de ponywagen, later met een bestelbus. Zijn weduwe G.E. Gerrits-Dinnessen heeft er tot 1990 gewoond.

De voordeur is van locatie veranderd omdat de winkel werd gesloten tweede helft jaren 60 en de winkel huiskamer is geworden. Mijn vader Antoon Hermsen, die timmerman was, heeft de oude voordeur aan de Tweede Oude Heselaan dicht gemaakt met schrootjes aan de buitenkant.” (Edwin Hermsen)

Winkelinterieur Gerrits (collectie Hermsen)
Winkelinterieur Gerrits (collectie Hermsen)
Winkelinterieur Gerrits (collectie Hermsen)
Winkelinterieur Gerrits (collectie Hermsen)
Mandaat Van Der Kloot voor winkelpand Th. G. Gerrits
Mandaat Van Der Kloot voor winkelpand Th. G. Gerrits

De aannemers van de winkel zijn de heren Janssen en van de Water. De aannemingssom bedraagt f4840.

Hieronder staat de bouwtekening van de “bestaande situatie”, ingediend bij de verbouwing van 1955/1956 weergegeven. Deze is identiek aan de bouwtekening D12.402729 uit het bouwdossier van 1936. Vanwege de onscherpte van deze tekening is echter de “bestaande situatie” bij de verbouwing afgebeeld.

Bestaand winkelpand a/d Oude Heessche Laan hoek Wolfkuilsche Weg te Nijmegen voor rekening v/d hr. Gerrits Voorstadslaan 161 te Nijmegen, A. v.d. Kloot, 6-6-1937  (D12.423059)
Bestaand winkelpand a/d Oude Heessche Laan hoek Wolfkuilsche Weg te Nijmegen voor rekening v/d hr. Gerrits Voorstadslaan 161 te Nijmegen, A. v.d. Kloot, 6-6-1937 (D12.423059)

Het grootste gedeelte van de begane bestaat uit de winkel: de gehele voorgevel aan de “Oude Heessche laan” en de “plein-gevel”. Het linker gedeelte van de plein-gevel, dat een stuk naar achteren ligt, is de keuken. Waarbij er tussen deze keuken en de gevel aan de “Oude Heessche laan” nog een gang met een trap bevindt. De lage aanbouw is een schuurtje.

Onder de winkel bevindt zich een grote kelder. Deze is door een betonnen muur gescheiden in twee delen. Het deel aan de “plein-gevel” was de kolenkelder, het deel aan de “Oude Heessche laan” was de levensmiddelenkelder voor de winkel. In de oorlog schuilden hier nog mensen uit de directe omgeving. 

Van der Kloot maakt ook de bouwtekening voor de aanleg van de riolering in 1937 (D12.403510)

Verbouwing 1955

De kruising Prinsenlaan - Molenweg, 12 september 1985 (Wim Michels via KN14412-2 RAN CC0)
De kruising Prinsenlaan – Molenweg, 12 september 1985 (Wim Michels via KN14412-2 RAN CC0)

Rond 1955 (datum bouwdossier: 20-4-1955) vindt een verbouwing plaats. De opdrachtgeefster is de weduwe (“Mevr. de wed.”) G.E. Gerrits-Dinnessen. Ook van deze verbouwing is van der Kloot de architect.

Daarbij komt aan de kant van de Molenweg (de linker kant) een uitbouw van een keuken en een spoelkeuken. De oude keuken wordt een kamer. Ook wordt dan de garage gebouwd.

Verbouwing 1990

In 1990 (bouwtekening 16-7-1990) vindt een verbouwing van de “keuken” plaats. De kamer aan de Molenweg wordt de entree met een ingang (in de “bestaande situatie” bevond de toegang zich in de keuken). Ook was inmiddels een deel van de hal bij de woonkamer getrokken.

De keuken en spoelkeuken worden bij elkaar gevoegd, waarbij de ingang van de spoelkeuken wordt dichtgemetseld.

Molenweg 2 (januari 2025)
Molenweg 2 (januari 2025)

Tweede Oude Heselaan

De Heeschelaan was eeuwenlang de gangbare weg tussen Nijmegen en Hees, totdat de Voorstadslaan werd aangelegd. Bij de aanleg van…

Voormalige De Gruyter, Mariaplein-hoek Berg en Dalseweg (september 2024)
#Nijmegen, Gebouw van de dag

De Gruyter

1909 Mariaplein 6 (Berg en Dalse weg)

Voormalige De Gruyter, Mariaplein-hoek Berg en Dalseweg (september 2024)
Voormalige De Gruyter, Mariaplein-hoek Berg en Dalseweg (september 2024)

Het gebouw is ontworpen door architect Willem Gerhardus Welsing, (Arnhem, 14 december 1858 – aldaar, 1 januari 1942). Zie voor een beschrijving van Welsing wikipedia.

In 1906 had architect Welsing zijn eerste winkel gebouwd voor de Gruyter aan de Bovenbeekstraat in Arnhem. Het pand is tegenwoordig Rijksmonument. Daarna werd hij huis-architect, waarbij hij de nodige winkelsk, fabrieken en huizen voor de familie de Gruyter zou ontwerpen. (https://www.hendrickdekeyser.nl/architecten/willem-g-welsing)

“De WINKELWONING is gebouwd in 1919 in opdracht van de firma P. de Gruyter & Zn. door W.G. Welsing in een stijl die invloeden vertoont van Art Deco. De Arnhemse architect Welsing ontwierp in 1906 in Arnhem zijn eerste winkelpand voor het kruideniersbedrijf De Gruyter. Daarna werd hij de huisarchitect van De Gruyter.

Van 1915 tot 1925 werkte het architectenbureau van Welsing alleen maar voor De Gruyter. Het meest opvallende aan het pand en typerend voor de verschillende vestigingen van De Gruyter is het gebruik van de blauw en goud geglazuurde tegels in de omlijsting van deuren, vensters, pui en borstweringen. De tegels werden volgens een bepaald procedé vervaardigd in Frankrijk. In het interieur is achter een wand van gipsplaten het figuratieve tegeltableau op de achterwand van de winkel bewaard gebleven.” (Rijksmonumentenlijst, met een uitgebreide beschrijving)

In Nijmegen kennen we Welsing in ieder geval nog van:

Verbouwing 1937

Hoewel de geschiedenis van dit gebouw nog niet uitputtend is onderzocht, is er in ieder geval in 1937 sprake van een verbouwing:

Verbouwing Firma de Gruyter aan het Mariaplein

Het interieur van het filiaal der fa. P. de Gruyter aan het Mariaplein heeft een grondige vernieuwing ondergaan. Nieuwe vloeren zijn aangelegd, nieuwe koperen voorraadbakken aangebracht, nieuwe toonbanken geplaatst, kortom het oude is niet meer te herkennen. Ongetwijfeld heeft de firma door deze vernieuwing haar belangen en die harer cliënt1ele een goeden dienst bewezen.

Vooral de omwonende huismoeders raden wij aan deze verandering eens gauw te gaan bewonderen.

De verbouwing geschiedde door de fa. de Groot, v. Welderenstraat, terwijl de fa. Vreeman, v. Welderenstraat, zorgde voor de electrische installatie.” (De Gelderlander 4/11/1937)

Rijksmonument

Het gebouw is een Rijksmonument met als waardering:

Links de Gruyter: Vanaf het Mariaplein zien we een tram op de Berg en Dalseweg en links op de hoek het winkelpand van kruidenier de Gruyter ; rechts begint de Dominicanenstraat, 1925-1935 (F93205 RAN)
Links de Gruyter: Vanaf het Mariaplein zien we een tram op de Berg en Dalseweg en links op de hoek het winkelpand van kruidenier de Gruyter ; rechts begint de Dominicanenstraat, 1925-1935 (F93205 RAN)

“WINKELWONING uit 1919 in opdracht van de firma P. de Gruyter & Zn. door W.G. Welsing.

  • Van architectuurhistorische waarde als een in exterieur goed en gaaf voorbeeld van een winkelwoning met Art Deco-invloeden met esthetische kwaliteiten in het ontwerp zoals een bijzondere hoofdvorm, een rijke ornamentatie en bijzonder materiaalgebruik. De winkelwoning is bovendien van belang als onderdeel van het oeuvre van architect W.G. Welsing, die in de periode 1915-1925 alleen voor De Gruyter bouwde.
  • Van stedenbouwkundige waarde vanwege de markante ligging aan het stervormige Mariaplein, een belangrijk stedenbouwkundig onderdeel van het laat 19de-eeuwse uitbreidingsplan dat werd uitgevoerd na de afbraak van de vestingwerken en is gebaseerd op de ontwerpen van Bert Brouwer. Het pand ligt binnen het beschermde stadsgezicht.
  • Van cultuurhistorische waarde vanwege het uiterlijk en de bestemming, welke verbonden is met een economische en culturele ontwikkeling nl. de bouw van De Gruyter kruidenierszaken door heel Nederland door één architectenbureau, dat daarbij overal een herkenbare stijl hanteerde met onder andere een gevelbekleding van geglazuurde tegels.”

Hotel Hees na de verbouwing van 1902, met veranda
#Nijmegen, Gebouw van de dag

Historie van Hotel Heeslust

Korte Bredestraat Hees

Hotel Hees na de verbouwing van 1902, met veranda
Hotel Hees na de verbouwing van 1902, met veranda

Waar tegenwoordig woningen staan, aan de Korte Bredestraat tegenover de kerk, was jarenlang een belangrijk middelpunt van het dorpsleven van Hees: Hotel Heeslust. In 1935 sloot Heeslust nadat brand was uitgebroken. Hierna kwamen de paters Kruisheren er te wonen.

In 1967 werd dit gebouw gesloopt en vervangen door moderne woningen. Een stukje van de zaal van Heeslust is nog te zien, wanneer je door het Gengske loopt.

Jacobus Giesing

Advertentie Heeslust: Harmonie muziek, geen bier op zondag (PGNC 17/5/1854)
Advertentie Heeslust: Harmonie muziek, geen bier op zondag (PGNC 17/5/1854)
Advertentie Heeslust voor Hoorn-muziek (PGNC 8/7/1854)
Advertentie Heeslust voor Hoorn-muziek
(PGNC 8/7/1854)

Jacobus (Jac.) Giesing en Hendrina Johanna Adriana Colbeth waren rond 1850 begonnen om een pleisterplaats met koetshuis te houden.

Dan verschijnen er regelmatig advertenties voor muziek of een bal. Bijvoorbeeld ter gelegenheid van de kermis (PGNC 18/8/1855, PGNC 22/8/1857).

Wanneer Giesing in 1866 overlijdt, lijkt Colbeth in ieder geval tijdelijk het logement zelf te hebben voortgezet. Zo is er een advertentie gevonden in PGNC 25/5/1867 voor een concert van Hoorn-muziek, ondertekend met wed. J. Giesing. Ook een openbare verkoop verwijst naar de “Wed. J. Giesing” (PGNC 27/11/1867).

In gevonden advertenties in 1868 is het J. Giesing (PGNC 14/8/1868) of Giesing (PGNC 27/11/1867)

Jacobus Hendrikus Giesing

Hotel Heeslust, zo te zien voor de verbouwing, door RAN gedateerd op 1900 (N.J. Boon via RAN F67022)
Hotel Heeslust, zo te zien voor de verbouwing, door RAN gedateerd op 1900 (N.J. Boon via RAN F67022)

Daarna zal Jacobus Hendrikus/Hendricus Giesing (1841-1901) jarenlang eigenaar van het Logement Heeslust zijn. Hij dreef het logement samen met zijn vrouw Petronella Ensink (1844-1901). De tot nu toe eerstgevonden advertentie ondertekend met “J.H. Giesing” is PGNC 18/6/1869 (Harmonie-muziek) en vanaf dat moment is het in advertenties of “J.H.” of “de Heer”.

Op 6-12-1873 vindt de daadwerkelijke, notariële overdracht plaats van “Het Logement genaamd “Heeslust”, met koetshuis, paardenstal en zaal, benevens tuin en bouwland gelegen te Hees, op den perceelsgewijzen kadastralen legger van Neerbosch voorkomende in Sectie B onder Nummers 333, 334, 775, 776 en 777 als te zamen groot een en veertig aren tien centiaren” (Archiefnr 447, Inventarisnr 258, Aktenr 6119)

Muziek en bal

Een cabaretoptreden in Hotel Heeslust met Jetje Lawson, Rudolphine Hammes-Wagner (tweede van links), Fiet van Dorp en Paula van Lijp, 26/1/1907 (Born via F85207 RAN)
Een cabaretoptreden in Hotel Heeslust met Jetje Lawson, Rudolphine Hammes-Wagner (tweede van links), Fiet van Dorp en Paula van Lijp, 26/1/1907 (Born via F85207 RAN)

Hees bij Nijmegen: “Giesing organiseerde muziekavonden en bals, onder meer met muziek van de dorpsfanfare en lokale militaire kapellen.” Daarbij noemt ze dat Giesing een grote feestzaal heeft gebouwd: het is mij nog onbekend of en welke zaal dit betreft; in ieder geval is er bij de officiële overdracht in 1873 al sprake van een zaal en bij de opening van 1902 door de nieuwe eigenaar (zie hieronder) was er voorheen slechts sprake van een “klein en bouwvallig” zaaltje.

Hoewel niet uitputtend onderzocht, zijn er in ieder in 1873 “Abonnements-concerten”: 4 concerten in de zomermaanden, uitgevoerd door het “Muziekkorps van de dienstdoende Schutterij, onder Directie van den Heer Paul Steffen” (PGNC 8/6/1873, PGNC 25/7/1873). En in 1874 en 1876 onder directie van de heer Henning (PGNC 21/6/1874, PGNC 9/8/1876).

En daarnaast organiseert hij een bal, waaronder -natuurlijk- tijdens de kermis van Hees (PGNC 17/8/1873, PGNC 18/8/1889, PGNC 20/8/1899). Maar bijvoorbeeld ook in september (PGNC 24/9/1873)

Ook zijn er andere concerten, onder andere het Zangkoor St. Caecilia van Hees en Neerbosch (PGNC 2/2/1893) of fanfare “Ons Genoegen”

Hees bij Nijmegen: “ook legde hij een speeltuin aan en organiseerde kinderfeesten, met kerst rond een fraai versierde kerstboom. Heeslust was ook dé vergaderlocatie voor Heese verenigingen.”

Overlijden en veiling

Na het overlijden van Giesing en Ensink wordt de veiling aangekondigd:

Veiling inventaris Heeslust (PGNC 26/1/1902)
Veiling inventaris Heeslust (PGNC 26/1/1902)

Op 9 en 23 januari 1902 vindt de veiling plaats van “Het van ouds bekende en welbeklante Hôtel “Heeslust” met koffiehuis en stalhouderij in den kom van het welvarende dorp Hees bij Nijmegen aan den stoomtram, bevattende behalve de ruime gelagkamer, eetzaal, danszaal met tooneel, 19 kamers, keuken, 3 kelders, groote zolders enz., voorts koetshuis met stalling, koestal, waschhuis enz. en groote tuin, samen groot 4102 M². Te aanvaarden 1 februari 1902.” ( PGNC 29/12/1901). Eind januari vindt tevens de veiling plaats van de inventaris.

R.Th. Hoenselaars

R.Th. Hoenselaars te Hees is de koper van het hotel voor f16.050. (PGNC 22/3/1902 en De Gelderlander 1/1/1903). Daarbij valt het op dat het bedrag lager is dan de aanvankelijke inzet van f19.000 (PGNC 12/1/1902) en een gevonden verhoging tot f20.500 (PGNC 21/1/1902).

Reinier Hoenselaars (1875-1913) was een tuinder, die later schuin tegenover Heeslust een komkommer kwekerij zou beginnen (Hees bij Nijmegen).

Bij de opening in 1902:

Aankondiging opening Hotel Heeslust (De Gelderlander 4/7/1902)
Aankondiging opening Hotel Heeslust, natuurlijk met muziek van “Ons Genoegen”
(De Gelderlander 4/7/1902)

Hôtel Heeslust.

Hedenavond wordt, zooals reeds per advertentie is bekend gemaakt, het hotel en café-restaurant Heeslust te Hees heropend, na, zoowel binnen als buiten, een groote vernieuwingskuur te hebben ondergaan en waar het nodig was te zijn uitgebreid of geheel vernieuwd. Zoo b.v. het concertzaaltje. Een ieder zal zich dit herinneren, hoe het voorheen was, klein en bouwvallig. Thans is hierin een groote verandering gebracht.

Een geheel nieuwe en grootere zaal is thans daarvoor in de plaats gekomen, of beter gezegd zal daarvoor in de plaats komen, want de timmerlieden en metselaars zijn nog ijverig in de weer.

Echter zal het niet lang meer duren en kunnen de clubjes en vereenigingen, die des zomers in het stille, idyllische Hees gewoonlijk plegen saam te komen, spoedig van deze verbetering profiteeren. Ook de eetzaal heeft een groote verandering ondergaan. Het eigenlijke café is eveneens groter geworden en biedt een gezellig zitje aan, evenals de veranda, die thans voor het café is aangebracht en van waaruit men een aardig gezicht heeft op den weg en de kerk. Vermelden we nog dat er achter het café een groote tuin is met boomen, onder welker loover men in deze warme dagen na afgedanen arbeid een heerlijk plaatsje kan vinden, dan gelooven wij onze lezers voldoende met dit café op de hoogte gesteld te hebben, zoodat ze zeker al wandelende hier een rustpunt zullen zoeken.

Een geschikte gelegenheid om er reeds spoedig een bezoek te brengen geeft het concert, dat daar morgenavond 7 uur gegeven zal worden door het bekende “Fanfare-Korps” van Hees en Neerbosch, onder leiding van den heer Thewissen.” (PGNC 6/7/1902)

De speeltuin van Hotel "Heeslust", 1920 (RAN F12920)
De speeltuin van Hotel “Heeslust”, 1920 (RAN F12920)

Naast pensiongasten en dagjesmensen gebruikten ook verenigingen uit Hees het pand, zoals de fanfare Ons Genoegen, de toneelvereniging Hogerop en werd het gebruikt voor vergaderingen van Dorpsbelang.

Uitstapje van het personeel van de Gazelle fabriek Dieren naar Nijmegen - Kleef, Op de achterkant staat vermeld: '17 September 1910 Nijmegen & Kleef'. Deze is genomen voor hotel Heeslust in Hees. Vermoedelijk is dit een feestelijk (gezien de kleding) uitstapje van het Gazelle personeel. Het verhaal gaat (zie link naar het personeelsblad Gazelle Klanken) dat het Gazelle lied daar tot stand is gekomen. De in dit blad vermelde P.A. Smeitink - met pijl - is op 8-1-1910 op 12 jarige leeftijd als leerling in dienst getreden bij Gazelle. 17/9/1910, met dank aan Jan Cees Rutgers, Erfgoed Gazelle
Uitstapje van het personeel van de Gazelle fabriek Dieren naar Nijmegen – Kleef, Op de achterkant staat vermeld: ’17 September 1910 Nijmegen & Kleef’. Deze is genomen voor hotel Heeslust in Hees. Vermoedelijk is dit een feestelijk (gezien de kleding) uitstapje van het Gazelle personeel. Het verhaal gaat (zie link naar het personeelsblad Gazelle Klanken) dat het Gazelle lied daar tot stand is gekomen. De in dit blad vermelde P.A. Smeitink – met pijl – is op 8-1-1910 op 12 jarige leeftijd als leerling in dienst getreden bij Gazelle. 17/9/1910, met dank aan Jan Cees Rutgers, Erfgoed Gazelle

Brand en sluiting Hotel Heeslust.

Het gedeeltelijk uitgebrande hotel Heeslust, 1935 (RAN F32439)
Het gedeeltelijk uitgebrande hotel Heeslust, 1935 (RAN F32439)

Vanaf 1912 was J.R. Verhoeff de nieuwe eigenaar en vanaf 1920 Hendricus Verbeek.

Op 9 maart 1935 verwoest een brand een groot gedeelte van de bovenverdieping van Heeslust.

Paters Kruisheren

Het Studiehuis van de Paters Kruisheren van St. Agatha (het voormalige en verbouwde Hotel Pension Heeslust), 1950 (GN4774 RAN) Hees Korte Bredestraat
Het Studiehuis van de Paters Kruisheren van St. Agatha (het voormalige en verbouwde Hotel Pension Heeslust), 1950 (GN4774 RAN)

Daarop kochten de paters Kruisheren van St. Agatha in 1936 het pand, waarna een verbouwing volgde. Hier kwam de “missieprocuur”: een bureau dat de activiteiten in de missie coördineert. Daarnaast diende het als huisvesting voor paters die op verlof waren of aan de Katholieke Universiteit Nijmegen studeerden. Ook was hier het “provincialaat”, het provinciale bestuur, van de Europese Provincie gevestigd, totdat het in 2004 weer werd teruggeplaatst naar St. Agatha en met een korte onderbreking in 1968 tijdens de verbouwing.

De Reguliere Kanunikken van het Heilig Kruis, kortweg de Kruisheren, was een orde gericht op de missie. De toont de refter in hun Nijmeegse studiehuis en missieprocuur Het studiehuis is in 2011 opgeheven, 1950 (GN12438 RAN)
De Reguliere Kanunikken van het Heilig Kruis, kortweg de Kruisheren, was een orde gericht op de missie. De toont de refter in hun Nijmeegse studiehuis en missieprocuur Het studiehuis is in 2011 opgeheven, 1950 (GN12438 RAN)
De Reguliere Kanunikken van het Heilig Kruis, kortweg de Kruisheren, was een orde gericht op de missie. In hun Nijmeegse studiehuis en missieprocuur hadden zij een missiemuseum met artefacten uit de Congo. Het studiehuis is in 2011 opgeheven, 1950 (GN12439 RAN)
De Reguliere Kanunikken van het Heilig Kruis, kortweg de Kruisheren, was een orde gericht op de missie. In hun Nijmeegse studiehuis en missieprocuur hadden zij een missiemuseum met artefacten uit de Congo. Het studiehuis is in 2011 opgeheven, 1950 (GN12439 RAN)
De Kapel in het Studiehuis van de Paters Kruisheren van St. Agatha, 1950 (GN4775 RAN)
De Kapel in het Studiehuis van de Paters Kruisheren van St. Agatha, 1950 (GN4775 RAN)

In 1967 werd dit gebouw gesloopt en vervangen door moderne woningen. Een foto van de sloop is te zien op Noviomagus. in 2011 is het Studiehuis opgeheven, waarna de woningen door huishoudens werden betrokken.

Een stukje van de zaal van Heeslust is nog te zien, wanneer je door het Gengske loopt.

Kerkstraat 4 (en 2)

omstreeks 1875-1880, Gemeentelijk Monument Het huidige Kerkstraat 4 is waarschijnlijk vooral bekend als (voormalige) kwekerij. En van het tafeltje waar…

Bronnen

Hees bij Nijmegen: Van dorp naar groene stadswijk, 1196 – 2011, Jan Brauer en Henk Termeer (redactie), 2011: lees vooral bladzijde 40-41

De Stenen Bank, kwartaalblad van Vereniging Dorpsbelang Hees, september 2010

Erfgoed Gazelle

https://www.huisvandenijmeegsegeschiedenis.nl/info/Heeslust

https://repertorium.library.uu.nl/collectie/franciscaner-missieprocuur

https://nl.wikipedia.org/wiki/Provincialaat

Hotel-Restaurant Pays Bas , op de hoek met de Canisiussingel, Berg en Dalseweg 1, 1937-1940 (F12442 RAN)
#Nijmegen, Gebouw van de dag

Geschiedenis van Hotel-Restaurant Pays Bas

Hotel-Restaurant Pays Bas , op de hoek met de Canisiussingel, Berg en Dalseweg 1, 1937-1940 (F12442 RAN)
Hotel-Restaurant Pays Bas , op de hoek met de Canisiussingel, Berg en Dalseweg 1, 1937-1940 (F12442 RAN)

In 1934 opende A.J. Mermans zijn Hotel-restaurant “Pays-Bas” aan de Batavierenweg, wat een bekende gelegenheid voor bijeenkomsten werd. Tijdens Market Garden raakte het beschadigd. In 1951 volgde nieuwbouw. In 1989 is het pand gesloopt, om plaats te maken voor appartementen.

Bij haar opening schrijft het PGNC in 1934:

Hotel “Des Pays-Bas”.

Nieuw hotel aan de Canisiussingel

Op den hoek van Canisiussingel en Berg en Dalscheweg, op den Berg en Dalscheweg Nol. 1, heeft heden de opening plaats gehad van een nieuw hotel: het Hotel “des Pays Bas”, waarvan directeur is de heer A.J. Mermans.

Het nieuwe hotel is gevestigd in het gebouw van het vroegere Sander-Instituut, dat uitwendig onveranderd is gebleven, doch inwendig des te grooter veranderingen heeft ondergaan; het frissche, moderne interieur heeft thans niets meer met de vroegere ouderwetsche inrichting gemeen. Ieder vertrek in het groote gebouw getuigt van fijne smaak en van het aanvoelen van den modernen geest, welke zich op het gebied van woninginrichting heeft baan gebroken; het was dan ook de firma C.J. Fens en Zn. te Breda, binnenhuis-architecten, die aan dit interieur haar bijzondere zorg besteedde. En dat met groot succes. Zij heeft aan het nieuwe hotel, dat tevens bedoeld is als familie-pension, die de bezoekers ongetwijfeld aangenaam zal stemmen. Kenmerkend voor dit hotel zijn de groote, ruime kamers, waarin onverschillig aan welke zijde van het gebouw zij gelegen zijn, licht en luch volop kunnen binnendringen, terwijl er verscheidende van balcon voorzien zijn. De kamers in verschillende kleuren uitgevoerd: groen, geel en rose b.v. en treffen alle door hun smaakvolle en voorname inrichting. Het is welhaast onnoodig te zeggen, dat de kamers van alle moderne gemakken voorzien zijn. Voorts beschikt het hotel over twee badkamers en een douchekamer. Een zeer voorname indruk maakt de resauratie-zaal van het hotel, evenals de conversatie-zaal. De restauratie-zaal, waar het wijnrood overheerscht, is in Franschen stijl gehouden; de conversatie-zaal is in lichtbeige kleur uitgevoerd. In beide is het prettig om te toeven. Bij het hotel behoort een terras, dat ook voor gewone bezoekers niet hotel- of pensiongasten, openstaat. Hotel “des Pays-Bas”, dat zich volkomen aan de voorname omgeving waarin het gevestigd werd, aanpast, zal met eere zijn plaats in de rij der eerste-rangs hotels en pensions innemen.

Vermelden wij nog, dat het aannemerswerk voor het nieuwe hotel werd uitgevoerd door de firma van Gisteren. De firma Jean Jacobs legde de centrale verwarming en de electrische installatie aan en verzorgde het loodgieterswerk, terwijl de firma Bökkering het schilderswerk uitvoerde.” (PGNC 21/3/1934)

Tweede Wereldoorlog

Het bij de bevrijding zwaar gehavende Hotel des Pays Bas, op de hoek met de St. Canisiussingel, Berg en Dalseweg 1, september 1944 (F29063 RAN)
Het bij de bevrijding zwaar gehavende Hotel des Pays Bas, op de hoek met de St. Canisiussingel, Berg en Dalseweg 1, september 1944 (F29063 RAN)
Heropening Pays-Bas (De Gelderlander 25/5/1946)
Heropening Pays-Bas (De Gelderlander 25/5/1946)

Het gebouw raakte bij bevrijding in september 1944 zwaar beschadigd.

In juli 1946 opent haar “geheel vernieuwde” Pays-Bas in de voormalige ooglijders-inrichting aan het Mariaplein, de hoek Mr. Franckenstraat – Dr. Claas Noorduynstraat betrokken.

1951 Herbouw Restaurant Pays Bas

Voormalig Hotel Café Restaurant 'Pays Bas', kort voor de sloop ten behoeve van de bouw van 22 luxe appartementen, 18/1/1989 (J.J. van Ewijk via F88217 RAN CC0 Auteursrechthouder RAN Annotiatie: Zie: Wijkkrant Nijmegen-Oost, 01/10/1989, p. 11 / Zie: Wijkkrant Nijmegen-Oost, 1/10/1989, p. 11) Batavierenweg 1 Hunerberg
Voormalig Hotel Café Restaurant ‘Pays Bas’, kort voor de sloop ten behoeve van de bouw van 22 luxe appartementen, 18/1/1989 (J.J. van Ewijk via F88217 RAN CC0 Auteursrechthouder RAN Annotiatie: Zie: Wijkkrant Nijmegen-Oost, 01/10/1989, p. 11 / Zie: Wijkkrant Nijmegen-Oost, 1/10/1989, p. 11)

In 1951 wordt restaurant Pays Bas herbouwd. Een foto uit begin jaren 50 is te vinden op F91414 RAN.

Uniek restaurant op prachtig punt

Pays-Bas aan Batavierenweg grote aanwinst voor de stad

Café-restaurant-tearoom “Pays-Bas“ is in een markante bouw op de Batavierenweg 1-3 herrezen en daarmede is dit bedrijf dat in de Septemberdagen van 1944 op de hoek Berg en Dalseweg en Canisiussingel werd verwoest, thans definitief herbouwd.

Het feit op zichzelf is belangrijk genoeg om ons erover te verheugen, want de aantrekkelijkeid van onze stad wordt ten zeerste door goed-geoutilleerde restaurants verhoogd. Maar hier doet zich de omstandigheid voor dat het herstel van Pays Bas op een wijze is geschied dat we van een belangrijke aanwinst voor Nijmegen mogen spreken. Op het gebied van het restaurantbedrijf is iets unieks tot stand gebracht, een prestatie, die de belangstelling van stadgenoot en van vreemdeling zal hebben.

Op een van de mooiste punten van de Batavierenweg (we mogen gerust zeggen: op van de mooiste punten van ons land) heeft de heer A.J. Mermans zijn Pays Bas doen bouwen als een gelijkvloers gelegen restaurant met een grote ruim-verlichte, fris aandoende en smaakvol ingerichte zaal, die door middel van harmonica-deuren in vier kleinere zalen kan worden onderverdeeld. De grootste zaal, van tweehonderd vierkante meter, kan tweehonderd mensen bevatten; een geschikte feestzaal, congres- of vergaderzaal dus, terwijl in het hele restaurant met gemak een driehonderd mensen kunnen plaats nemen. De muren zijn opgetooid met tal van fraaie schilderijen; de inrichting is gedistingeerd, volkomen in overeenstemming met de voorname én gezellige sfeer van het geheel.

De Batavierenweg is wel zo vriendelijk geweest om voor Pays Bas een reverentie te maken en in plaats van om het terras aan de voorzijde, waar zich de entree bevindt, te gaan heenlopen. Hierdoor kan de bezoeker van het restaurant ongestoord genieten van het onvergelijkelijk panorama aan de zijde van het terras, waar een uitzicht wordt geboden dat alleen al een verblijf in het nieuwe restaurant tot een groot genot maakt.

De architecten Benning uit Nijmegen en Nap uit Arnhem hebben elke mogelijkheid om zowel de practische mogelijkheden als de aesthetische kansen te benutten uitgebuit. Ze hebben een fraai gebouw tot stand gebracht, dat onder de Nijmeegse aannemer, W. Meijer op solide wijze werd gerealiseerd.

In het restaurant, waar op elke tafel bloemstukken prijkten, werd Zaterdagmiddag bij de opening veel belangstelling getoond. Honderden kwamen hier de heer Mermans en mevrouw gelukwensen met het bereikte resultaat. Wethouder J. Tilman was er namens het gemeentebestuur; verder zagen wij de garnizoenscommandant kolonel waarn. F.J. Molenaar en mevrouw, het bestuur van Nijmegen Vooruit, collega’s van de heer Mermans en tal van goede vrienden en bekenden.” (De Gelderlander 8/10/1951)

Vervolg

Gerard ter Hart op WijkcomiteOost: “Aan het eind van de Batavierenweg bouwde men begin jaren ’50 het horecabedrijf Pays Bas (2e foto van links). Het had een bewogen geschiedenis: restaurant, studentensociëteit, Chinees restaurant, Joegoslavisch restaurant, Golden Tencasino en op het laatst zendstation voor piratenzenders. In 1989 werd het afgebroken en werd het appartementencomplex Pays-Bas gebouwd.”

Berg en Dalseweg

De Berg en Dalseweg is de belangrijkste uitvalweg van Nijmegen-Oost. Opvallend daarbij is, dat hij -vanaf het centrum- steeds steiler…

Hunnerberg

De Hunnerberg is een wijk en stuwwal aan de oever van de Waal in Nijmegen. Deze positie van een lage…

St. Canisiussingel van Gebr Haspels

De Canisiussingel 19H is in 1902 gebouwd door het aannemersbedrijf Gebr. Haspels. Let vooral op het prachtige houtwerk.

Chalet Stollenburg Oude Holleweg 14 Berg en Dal (Oktober 2024)
#Nijmegen, Beek, Berg en Dal, Gebouw van de dag, Ubbergen

Chalet Stollenburg

1874/ca. 1883 Oude Holleweg 14 Berg en Dal, Rijksmonument/Gemeentelijk Monument

Chalet Stollenburg Oude Holleweg 14 Berg en Dal (Oktober 2024)
Chalet Stollenburg Oude Holleweg 14 Berg en Dal (Oktober 2024)

Chalet Stollenburg is in 1882 gebouwd voor 2 tentoonstellingen als wijnschenkerij. Het pand gebouwd in chaletstijl, de architect van de onderbouw was D. Geijsbeek Molenaar.

Weinstube

Oorspronkelijk is het pand in 1882 gebouwd als “Pfälzer Weinstube” op het terrein van de eerste Bayerische Landesausstellung. Dit fungeerde als horeca voor de bezoekers van deze tentoonstelling. De architect was C. Schick. Het bestond onder andere uit een zaal met buffet en een Herrenstüblein (café) met veranda. In 1883 werd het gebouw op de Internationale Kolonial en Uitvoerhandel Tentoonstelling in Amsterdam geplaatst, om ook hier als “Weinschenke” te dienen. Na afloop van de tentoonstelling werden de paviljoens bij opbod verkocht.

Koop door architect Geijsbeek Molenaar

De Arnhemse architect Dirk Geijsbeek Molenaar kocht het wijnhuis en bouwde het huis in 1884 opnieuw in Berg en Dal, op de kruising van de Stollenbergweg en Oude Holleweg. Met een stenen onderbouw, waar oorspronkelijk houten panelen in vakwerkbouw waren geplaatst. Vanaf dat moment wordt het “Chalet Stollenburg” genoemd.

Het PGNC 27/3/1884 kondigt de komst van de villa aan:

“Nijmegen, 26 Maart.

Onder de bijgebouwen der Internationale Tentoonstelling te Amsterdam werd veler aandacht getrokken door een keurig paviljoen, door de heeren Adler en Todt al “Weinschenke” ingericht. Het verdiende die opmerkzaamheid ten volle. Afkomstig van een vroegere “Gewerbe-Ausstellung” te Neurenberg was het daar vervaardigd door de bekwaamste werklieden, die elk in hun vak een proefstuk hunner kunde hadden geleverd. Zoowel wat de uiterlijke vormen als wat de inwendige betimmering betreft, mocht het dan ook op even groote sierlijkheid als soliditeit bogen. Welnu, dit schoone gebouw zal voortaan onze omstreken sieren. Op den rand van den Hunerberg boven het oostelijk uiteinde van het Elyseesche dal, nabij de villa “de Wolfsheuvel”, zal het door den heer Geijsbeek Molenaar als villa worden overgeplaatst. We twijfelen er niet aan of het zal niet alleen het landschap daar tot sieraad strekken, maar weldra blijken een begeerlijk plekje te zijn voor dezulken, die zich in onze heerlijke omstreken willen vestigen.”

Predikant Drost

Na enkele jaren kocht predikant Johannes Drost uit Leiden het gebouw om als zomerverblijf te gebruiken. Zijn dochter W.L. Drost had het daarna jarenlang in gebruik als “Christelijk Rusthuis”.

Woonhuis

Rond 1952 ging B. Hagreis hier wonen. Hij was directeur van de Therminion-Radiolampenfabriek in Lent.  Daarna had het huis een aantal andere bewoners.

In 2005 kocht bouwkundig ingenieur T. Klerks de woning. Hij voerde een grote renovatie uit. Zo kwamen er trappen bij de nieuwe voordeur en naar de veranda. Het grote raam werd gerenoveerd.

Chalet Stollenberg, 2010 (Henk van Gaal via DF527 RAN CC0)
Chalet Stollenberg vóór de brand, 2010 (Henk van Gaal via DF527 RAN CC0)

2012 Brand

Na kortsluiting in de bedrading aan het houten plafond, brak in 2012 brand uit. Hierdoor raakte pand zwaar beschadigd door het vuur, maar ook door rook en water. Hierdoor was het geruime tijd onduidelijk wat er met het pand ging gebeuren. Vervolgens vond er een grote restauratie plaats.

Architect Geijsbeek Molenaar

Lees hier meer over architect Geijsbeek Molenaar:

Monument

Gemeente Berg en Dal: “Kenmerken: op lage grijs gepleisterde onderbouw staand kruisvormig pand van één bouwlaag onder een samengesteld overstekend dak met leien. De muren zijn in vakwerk opgetrokken, met wit gepleisterde velden. De symmetrische voorgevel bestaat uit een middendeel met hoog opgaand steil geknikt schilddak met een dakkapel onder een schilddak. Het wordt geflankeerd door lagere zijvleugels onder lage schilddaken, waarvóór zich tot serres verbouwde veranda’s onder een lessenaarsdak bevinden. In het bewaard gebleven oorspronkelijke interieur valt een gebrandschilderd glas-in-loodraam in de woonkamer op.”

(Overige) Bronnen en verder lezen

https://nl.wikipedia.org/wiki/Chalet_Stollenburg

Zie ook:

https://nijmegen-oost.nl/uitgelicht/chalet-stollenburg-van-weinschenke-tot-woonhuis

https://henkbaron.nl/2012/11/01/uitslaande-brand-zwitsers-chalet-in-berg-en-dal/ met onder andere een beschrijving en foto van de brand in 2012.

https://www.gelderlander.nl/nijmegen/rijksmonument-chalet-stollenburg-zwaar-beschadigd-door-brand~a824b217/

Chalet Stollenburg (oktober 2024)
Chalet Stollenburg (oktober 2024)