Een van de meest levendige parken van Nijmegen is het Westerpark in het Waterkwartier. Hier komen groen, activiteiten en een beeldentuin samen.
Hier is dan ook van alles te doen, zoals:
heemtuin
beeldentuin
speeltuin
trimbaan met hindernissen en sportveldjes
tiny forest
hondenuitlaatplek.
Dit park is in mei 2010 geopend. Voorheen zat hier een sportpark van VV Noviomagum en een aantal brede bermen. Ook de Nijmeegse Boys en vóór de oorlog het voetbalelftal van zijdespinnerij Nyma.
Het park is zo ingericht, dat verschillende landschapselementen van Nijmegen in het verleden en heden in het park zijn verwerkt.
Tiny Forest Biezenbos
Het tiny forest Biezenbos is in 2022 gerealiseerd. Het vorige tiny forest was per ongeluk weggemaaid. Kinderen van de Aquamarijn school konden een boompje planten welke hun eigen naam kreeg. Het zijn 600 boompjes van 35 verschillende inheemse bomen- en struiksoorten. Bij het Tiny Forest ligt ook een buitenlokaal.
Ingang van het in 2022 gerealiseerde Tiny Forest met insectenhotel in Westerpark (augustus 2023)
Wadi’s
In het Westerpark zijn een aantal Wadi’s aangelegd. Lees over het onderzoek hiernaar in:
Westerpark: groen, kunst en sporten beeld Oscar Goedhart en twee hardlopers (juni 2023)
Het park is tevens een beeldentuin. Het zijn voornamelijk beelden, die bij de gemeente in het depot stonden en hier een tweede leven kregen. Veel van deze beelden waren in het depot terecht gekomen doordat de plaats waar ze stonden was verdwenen door de aanleg van wegen of nieuwbouw. Daarnaast kwamen er een aantal nieuwe beelden.
Het doel was om van meerdere periodes beelden bij elkaar te plaatsen, zodat deze beelden als het ware met elkaar in gesprek gaan.
Een jaar na de opening, naar aanleiding van de Dag van het Park 2011 schrijft de Gelderlander: “Niet alle geplaatste kunst valt bij de buurt in de smaak, zo blijkt tijdens het door honderden jonge en oude Waterkwartierders bezochte parkfeest. Vooral het werk van Walraeven (‘lelijke blokken roest’) moet het ontgelden.”
Het huidige adres is Oude Haven 54. Vóór de oorlog hadden Observantenstraat 20 en Oude Haven 54 de adressen Oude Haven 56-58 (bron: Noviomagus.nl).
Paars?
Tegenwoordig is het gebouw paars. Wanneer we naar de foto F27358 uit 1975 kijken, zien we dat het gebouw op dat moment rood is geschilderd. Ik weet niet of de huidige paarse kleur bewust is gekozen, of dat het te maken heeft met chemische processen binnen verf: rode verf kan naar verloop van tijd vervagen naar paars. Dit kan gebeuren doordat de rode verf gemengd is met andere kleuren zoals blauw. Rode pigmenten breken eerder af, zodat naar verloop van tijd paars ontstaat.
Electrisch Lasbedrijf
Op de foto uit 1975 hieronder staat op het pand Electr.Lasbed (Electrische Lasbedrijf). Zie voor herinneringen aan deze en de andere panden in het rijtje Noviomagus.nl.
Panden (onder andere van de Ruiter) gelegen tussen de Papengas en de Observantenstraat, 1975 (Evert F. van der Grinten via F27358 RAN CCBYSA Auteursrechthouder: RAN)
Gemeentelijk Monument
Het pand is een gemeentelijk monument met als tekst bij aanwijzing:
“Woonhuis. Bakstenen pand in drie bouwlagen, met schilddak en pannen. De nok is evenwijdig aan de straat. Het pand is drie-assig, doch de met gestucte blokken gedecoreerde begane grond-etage zet zich rechts voort als een muur van een naastgelegen plaats met poort. Vensters op de etages zijn licht getoogd; T-vensters. Kroonlijst met consoles en cartouches. Bouwjaar: circa 1870-1880. Groot laat-negentiende-eeuws woonpand van belang voor het rivierfront.”
Het ontwerp van het Van der Valk Hotel Nijmegen-Lent is afkomstig van Wiegerinck architectuur stedenbouw. Dit bureau ontwierp het hotel in samenspraak met ABT, Buro Poelmans Reesink en Peutz. De opdrachtgever was West End Vastgoed BV, Arnhem.
Het kenmerkt zich door een “grote aandacht voor detail, evenals voor de landschappelijke inbedding van het gebouw.“ (architectenweb).
De bouw startte in mei 2015 en werd in 2016 opgeleverd. Het streven was daarbij geweest, om binnen een jaar op te kunnen leveren. Er werd gekozen om de bestekfase over te slaan en meteen van het definitief ontwerp te bouwen.
De A52 door Lent, met de afslag naar de Griftdijk Noord. Op deze plek moet in de toekomst het grote NS-station en het Van der Valk Hotel komen. Kuipers Plantenexport en Groothandel B.V. moest hier voor plaats maken. De foto is gemaakt vanaf de Lentse Lus, 14/12/1993 (Ger Loeffen via F95245 RAN CCBYSA)
Plintgebouw en toren
Het gebouw bestaat uit een zogenaamd plintgebouw en een toren. In het plintgebouw zitten de entree, foyer, het restaurant, de congresruimten en de parkeergarage met meer dan 260 plaatsen. In de toren van 50 meter hoog zitten de 116 hotelkamers en de fitness- en wellnessruimten.
Eenheid van het gebouw
“Door eenduidig materiaalgebruik en een heldere gevelstructuur zullen beide bouwdelen zich als een eenheid manifesteren, zo geeft Wiegerinck aan. Het ontwerp kenmerkt zich voorts door een grote aandacht voor detail; dit zal onder andere tot uitdrukking komen in de toegepaste metselwerkstructuren.” (architectenweb)
Omgeving
Daarnaast is er veel aandacht besteed aan de relatie van het gebouw met haar omgeving. Daarbij is het terrein van het hotel “landschappelijk” ingericht. Het plintgebouw is een soort “opgetild maaiveld”. Daarbij biedt het dak van dit gedeelte een prachtig uitzicht over Nijmegen.
Het doel van het ontwerp is dat de bezoekers een rustpunt hebben in drukke omgeving van de stad.
BREEAM certificaat
Vanaf het begin was duurzaamheid een belangrijk uitgangspunt voor de bouw.
De donkere steen in de gevel van het hotel is geproduceerd in Bemmel. En de rivierklei voor de bakstenen komt uit Lent zelf.
Het hotel heeft het BREEAM Excellent certificaat ontvangen, wat wil zeggen dat het aan de hoogste duurzaamheidscriteria voldoet voor energie- en waterverbruik, isolatie, materiaalgebruik, transport, geluidswering, afvalscheiding en communicatie met de omgeving. Het hotel was een van de eerste hotels van Nederland dat een BREEAM certificaat ontving.
Gereed in 2007, Geopend in 2008, Jonkerbosplein 52
FiftyTwoDegrees (juli 2024)
FiftyTwoDegrees Business Innovation Center is ontworpen door Francine Houben en Francesco Veenstra van Mecanoo Architecten. Het is gebouwd om Philips Semiconductors (later NXP Semiconductors) te huisvesten, welke zou dienen als kenniscentrum en innovatiecluster.
Tot in de jaren 10 heette dit gebouw FiftyTwoDegrees en tegenwoordig 52Nijmegen. Het is 86 meter hoog en telt 17 verdiepingen. De naam is vernoemd naar de 52e breedtegraad. Het gebouw ligt daar echter niet precies op, maar op 51° 49′ Noorderbreedte (en 5° 49′ Oosterlengte). De 52e breedtegraad ligt iets noorden van de binnenstad van Arnhem. Ook is de naam van de het gebouw een verwijzing naar de ambitie van het architectenbureau: net als de (52e) breedtegraad omspant zij de hele wereld.
Bij de ontwerpopdracht was bepaald dat er 60 werkplekken per verdieping moesten komen. Daarvoor was een vloeroppervlak van 22 bij 60 meter nodig. Het moest een inspirerende omgeving worden, waar mensen vanuit verschillende sectoren elkaar kunnen ontmoeten.
Wanneer deze verdiepingen “normaal” gestapeld zouden worden, zou er een massief blok ontstaan. Daarop bedachten de architecten een knik van 10 graden.
Knik
Bijzonder van het gebouw is de knik: de onderste 8 verdiepingen staan 10 graden uit het lood. Daardoor ontstaan er een soort lichtvoetigheid in het gebouw. Ook maakt het gebouw hiermee een “uitnodigend gebaar” naar de stad om binnen te komen. Dit in contrast met de geslotenheid van het NXP-complex.
De knik is mogelijk gemaakt door een hybride constructie van beton en staal. Daarbij verschuift per verdieping de gevel ten opzichte van de betonkernen. De geprefabriceerde gevelpanelen zorgen voor een pixelpatroon die de gevel een abstracte uitstraling geeft.
Hellend grasveld
Daarbij is het gebouw geplaatst op een hellend grasvlek, waaronder zich de parkeergarage bevindt. Hier is plaats voor 600 auto’s. Bovendien zijn er commerciële ruimtes en een overdekte Plaze met winkels en horeca.
Deze helling verwijst tevens naar de stuwwallen van het gebied.
Wisselende vlakken
Op de gevel zijn wisselende vlakken aangebracht. Hierdoor lijken de pixels, van een afstandje gezien, een willekeurig patroon te hebben. Er zijn 3 soorten: matzwarte aluminium sandwichpanelen, glasruiten en vakken met strekmetaal ter plaatse van te openen raamdelen. (Architectuurgids.nl https://www.architectuurgids.nl/project/list_projects_of_city/cit_id/199/prj_id/2080) Daarbij zijn de individuele verdiepingen niet meer herkenbaar. “De toren manifesteert zich daardoor als een autonoom, sculpturaal element.”
Binnen zorgen deze platen voor afwisseling in het interieur.
Masterplan voor nieuwe ruimtelijke structuur
FiftyTwoDegrees was onderdeel van de uitvoering van het eerste deel van het Masterplan voor dit gebied, dat tussen de Neerbosscheweg, de spoorlijn Tilburg – Nijmegen, het Goffertpark en de Nieuwe Dukenburgseweg.
Het doel van dit plan was de relatie tussen NXP, een technologisch complex, en de medische instellingen van en bij het Sanadome en het Canisius Wilhelmina Ziekenhuis te versterken.
De volgende fase van het plan was een treinstation: Nijmegen Goffert, welke eind 2014 werd gerealiseerd.
Vervolg
Vanaf 2014 huurder Royal HaskoningDHV vijf verdiepingen en daarna kwamen er verschillende ondernemingen. In dat jaar veranderde Mecanoo tevens de entree.
Standard Products (Nexperia), een van de onderdelen van NXP, werd in juni 2016 verkocht aan een consortium, welke het hoofdkantoor in 52Nijmegen vestigde. In 2017 werd het gebouw verkocht aan aan Kadans. Dit vastgoedbedrijf was al eigenaar van de twee naastgelegen panden op de Novio Tech Campus.
Handelskade begin van de avond, met links de Lunet (maart 2023)
Nu iets meer dan 10 jaar geleden, op 24 augustus 2015, vond de eerste oplevering plaats, van het eerste deelgebied van het Waalfront: de Handelskade met 534 koop- en huurappartementen in 9 woontorens. Dit deelproject kwam op het terrein waar voorheen dagblad de Gelderlander gevestigd was.
Terrein De Gelderlander
De Gelderlander was vanaf 1992 op dit terrein gevestigd met haar kantoor en drukkerij. Deze gebouwen zouden slechts zo’n 20 jaar blijven bestaan. De laatste editie van de Gelderlander vanaf deze drukkerij rolde in de nacht van 26 op 27 juni 2009 van de pers. In 2011 verhuisde de redactie naar de Winselingseweg, om in 2017 met haar kantoor terug te komen in de opgeleverde Handelskade.
De Handelskade
De voorbereidende werkzaamheden waren in april 2011 begonnen, waarbij de bouw in 2012 werd gestart. Begin 2018 vond de laatste oplevering van dit deelproject plaats.
Het project Handelskade bestaat daarnaast uit 2.8000 m2 commerciële ruimte. Daarnaast is er de dubbellaagse parkeergarage met 505 plaatsen. VORM Bouw heeft dit project gerealiseerd, in samenwerking met Installatie Maatschappij H.Ek, Goudstikker- de Vries en Groosman. Het ontwerp voor de afzonderlijke gebouwen zijn afkomstig van toonaangevende architecten. Daarbij hebben deze gebouwen een gezamenlijke binnentuin.
Op de site van VORM vertelt Hans Meurs, Directeur VORM: “Wij zijn trots op het realiseren van deze grote en complexe gebiedsontwikkeling. Uitdaging in dit bouwproject was niet alleen de veelvoud aan gebouwen, maar ook de veelvoud aan stakeholders. Door de enorme inzet en professionele samenwerking tussen alle partijen is er een prachtig vernieuwd stuk Nijmegen ontstaan. Een unieke en mooie plek in de stad waar werken, wonen en recreëren samenkomt”
De Lunet
Het meest prestigieuze onderdeel van de Handelskade is de woontoren De Lunet, met 18 woonlagen. Het bestaat uit 126 appartementen en daarbij 2000 m2 commerciële ruimte. Architect was Vera Yanovshtchinsky architecten (Vya) https://www.vya.nl/projecten/woningbouw/handelskade-3/ . Daarnaast ontwierp VYA de gebouwen Havenkraan en Dock I en heeft het bureau het structuur- en beeldkwaliteitsplan gemaakt. Opdrachtgever voor de Lunet, de Havenkraan, Dock I waren BPD en Standvast. De bouw begon in 2014, waarbij de oplevering tussen 2016 en 2018 plaats vond
Op haar site noemt VYa zelf over de Lunet: “Een ‘landmark’ aan de Waal, herkenbaar op grote afstand. Honderdzesentwintig appartementen over zestien verdiepingen bieden vergezichten op de weidse omgeving door grote glazen puien en vanaf doorlopende balkons. Glas en beton bepalen het beeld. De vormgeving onderscheidt zich van de overige gebouwen aan de Handelskade. Aan de Waalzijde is middels bouwkundige suskasten geluidsluwte gecreëerd om natuurlijk ventileren van de woningen mogelijk te maken. Daarmee is een geluidsgevoelige locatie voor bewoning geschikt gemaakt op een wijze die geen concessies doet aan de architectuur.”
“Vooral ’s avonds met alle lichtjes heeft de Handelskade een grootsteedse uitstraling en wordt deze in de wandeling ‘Manhattan aan de Waal’ genoemd. “ (https://geografie.nl/artikel/metamorfose-waalfront)
De Archipelstraat is de lange weg die de St. Annastraat met de Groesbeeksweg verbindt.
Deze pagina verzamelt reeds verschenen artikelen over de Archipelstraat.
Luchtfoto van het Galgenveld met dwars erdoor heen v.l.n.r. de bijna nog geheel onbebouwde Archipelstraat. In het midden het complex van het Klooster van de Congregatie Zusters Filles de la Sagesse (Dochters der Wijsheid) met Meisjesschool voor L.O. en M.U.L.O., de Kweekschool voor Onderwijzeressen, de Rooms Katholieke Montessorischool en de Kleuterschool. Links in het midden het Pius-Convict aan de Van Slichtenhorststraat ; linksonder woningen aan de Javastraat , de Lombokstraat, de Balistraat en daarboven aan de Madoerastraat en de Borneostraat (de Molukkenstraat en de Palembangstraat zijn nog onbebouwd). Bovenin een gedeelte van de wijk Altrade. Rechtsonder het terrein, waar later het Oud Burger Gasthuis zou worden gebouwd, 1950 (GN1212 – A RAN)
Het oude gebouw van de Nutsschool voldeed niet meer. Daarop besluit de Maatschappij tot Nut van ’t Algemeen tot de bouw van een nieuwe school. In 1957 wordt begonnen met de bouw. Het ontwerp is van F.M. Oswald.
Plan voor het verbouwen van een woonhuis aan de St. Anna -dwarsstraat te Nijmegen, architect Tiemstra, (D12.384014)
Bijzonder aan de “Pretty Home”, Archipelstraat 288 is dat er vlak na de oplevering in 1912 een verdieping is toegevoegd, waarbij het gehele ontwerp van G. Tiemstra intact is gelaten.
In 1950 ontwerpt Kuipers de appartementen aan de Molukkenstraat 6 t/m 22. De achterliggende garages staan daarbij aan de Borneostraat. Opvallend daarbij is, dat het complex tevens bestaat uit 1 woning aan de Archipelstraat 274
Naast de appartementen in de Molukkenstraat tekende architect Rodenburg ook de vrijstaande woning Archipelstraat 251. Huidig, September 2022 (Google Streetview)
Het Oud Burgeren Gasthuis, Professor Cornelissenstraat 2, 1970 (Weijert van Zantwijk via F32182 RAN CCBYSA)
In 1967 verhuisde het Oud Burgeren Gasthuis van de Molenstraat naar de Professor Cornelissenstraat. Na de Tweede Wereldoorlog waren de opvattingen over ouderenzorg veranderd; ouderen kregen andere wensen en behoeften. Vooral ging het om het hebben van een eigen kamer en het hebben van meer persoonlijke vrijheid.
Het oude gebouw aan de Molenstraat werd gesloopt en hier kwam in de jaren 70 de Passage Molenpoort.
Om aan te sluiten bij de wensen van de moderne tijd breidt het Oud Burgeren Gasthuis in 2001 haar dienstverlening uit met wijkverpleging, huishoudelijke hulp, welzijnsactiviteiten, dagbesteding en kleinschalig wonen voor ouderen.
Vanaf 2012 heet het Oud Burgeren Gasthuis het OBG.
Bij de verhuizing van 1967 gingen de poortjes mee: bij de ingang aan de Professor Cornelissenstraat is een daarvan te zien. Op de eerste etage van de nieuwbouw dat van de achteringang.
De nieuw gebouwde Kleuterschool van de Zusters Filles de la Sagesse (Dochters der Wijsheid), op de hoek met de Heyendaalseweg, Archipelstraat 12, januari 1950 (F12225 RAN)Klaslokaal met kleuters en juf in de Montessori kleuterschool van de zusters Filles de la Sagesse (dochters van de wijsheid), Archipelstraat 12, 1950-1955 (F87580 RAN)Bouwactiviteiten aan de Bandoengstraat, vanaf de Archipelstraat, juli 2009 (Google Streetview)
Slagerij Thijs Boumans, Archipelstraat 19, 1963 (F86351 RAN CC0)
Meisje met Schooltas, beeldhouwer Ed van Teeseling
Het beeld “Meisje met schooltas” in brons ; in 1957 uit kalksteen gemaakt door Ed van Teeseling en vervangen door een bronzen exemplaar in 1969, Archipelstraat Galgenveld, 1975 (Frans Kup via F12230 RAN CCBYSA)
Meisje met schooltas van Teeseling Archipelstraat Galgenveld (maart 2026)
Vanwege de ingestorte woningmarkt voor middenklassewoningen na de Eerste Wereldoorlog, kregen woningcorporaties steun van het Rijk voor de bouw van dergelijke woningen. Op 8-8-1919 werd de Woningbouwvereniging Zonnewijk opgericht. Deze…
Het oude gebouw van de Nutsschool voldeed niet meer. Daarop besluit de Maatschappij tot Nut van ’t Algemeen tot de bouw van een nieuwe school. In 1957 wordt begonnen met de bouw. Het ontwerp is van F.M. Oswald.
De Firma Peters-Gerrits had vanaf de jaren 20 haar handel in groenten, fruit en comestibles aan de Bloemerstraat 129, totdat deze bij het bombardement van februari 1944 werd verwoest. In 1944 opende ze haar nieuwe winkel, naar ontwerp van architect Kuipers, op de hoek van Molukkenstraat en Borneostraat.
In 1950 ontwerpt Kuipers de appartementen aan de Molukkenstraat 6 t/m 22. De achterliggende garages staan daarbij aan de Borneostraat. Opvallend daarbij is, dat het complex tevens bestaat uit 1 woning aan de Archipelstraat 274
Naast de appartementen in de Molukkenstraat tekende architect Rodenburg ook de vrijstaande woning Archipelstraat 251. Huidig, September 2022 (Google Streetview)
Waar nu een winkelcentrum is, bevond zich de Mensa van de universiteit. Hier hebben jarenlang studenten hun maaltijd gegeten en schoven ook oudere buurtbewoners aan (laatste: eigen herinnering). Tegenwoordig is de Refter op de campus geopend.
Een mooie foto uit 1971 is te vinden op F69929 RAN.
Aanvankelijk zou het gebied tussen de Archipelstraat, Molukkenstraat, Groenewoudseweg en de Professor Cornelissenstraat St. Radboudplein komen te heten, maar deze naam heeft het nooit gekregen. Hier werden een aantal voorzieningen van de universiteit gepland. De eerste steenlegging van de inmiddels gesloopte Studentenkerk vond plaats op 25 februari 1966. In 1969 kwamen het Universiteitshuis en de mensa.
1920/1921, Javastraat 41-67, 48-66, Celebesstraat 11-15 en Balistraat 1-5 Galgenveld
Zonnewijk, Javastraat oneven (maart 2026)
Vanwege de ingestorte woningmarkt voor middenklassewoningen na de Eerste Wereldoorlog, kregen woningcorporaties steun van het Rijk voor de bouw van dergelijke woningen. Op 8-8-1919 werd de Woningbouwvereniging Zonnewijk opgericht. Deze liet 30 woningen bouwen aan de Javastraat, Celebesstraat en Baliplein, naar ontwerp van architect A.H. van Wamelen uit Hilversum.
De woningen waren bedoeld voor de “gegoede” arbeidersklasse en “lagere ambtenaren” (Mijn Favoriete Gebouw in Nijmegenx, 156-157). Na de bouw van deze woningen, ondernam Zonnewijk geen nieuwe initiatieven. Als leden van de corporatie zijnde, was het onderhoud volledig in handen van de huurders zelf, die ook een bestuur kozen uit de bewoners van de panden. Dit zou tot de opheffing in 1997 zo blijven.
Bovendien was er sprake van een naastingsclausule, waarbij de gemeente uiterlijk op 1-5-1970 de grond en de woningen zou verkrijgen. Na de realisatie van de bouw liet Zonnewijk geen andere projecten meer uitvoeren.
Het ontwerp
Zonnewijk, Javastraat even (maart 2026)
Van Wamelen “was een aanhanger van de Amsterdamse school, wat bijvoorbeeld blijkt uit de kwartronde erkers bij gevelsprongen, de parabolische deurnissen en de expressieve schoorstenen. Van Wamelen voorkwam op twee manieren dat de lange gevelwanden saai werden. Hij liet een deel van de gevelrij naar achter verspringen. En hij ontwierp daklandschappen met de hoge zadeldaken als blikvangers. Deze daken met hun hoge schoorstenen geven Zonnewijk haar landelijk karakter, net als de hier en daar nog aanwezige houten luiken.” (Open Monumentendag)
“Het architectonisch meest bijzondere complex van Galgenveld -Indische Buurt is ontworpen door architect A.H. van Wamelen. Dit zijn de woningen van woningbouwvereniging “Zonnewijk”, gebouwd in 1920 in de Javastraat, de Balistraat en de Celebesstraat. In de architectuur van Van Wamelen manifesteren zich zowel invloeden van de flamboyante expressionistische Amsterdamse School, alsook van het kubistisch expressionisme van architect W.N. Dudok.”
En: “Ook in zijn woningbouwproject in Nijmegen toont Van Wamelen zich een virtuoos in het expressieve gebruik van het dakenlandschap. Van Wamelen combineert daarbij twee contrasterende kapvormen. Enerzijds kiest hij voor verticale accenten, in de vorm van hoge symmetrische zadeldaken, verwant aan een nordieke Havezate, of herenboerderij. Anderzijds past hij lange massieve en gestrekte dakvlakken toe in een horizontale belijning.” (Rein Geurtsen & partners in Indische buurt Galgenveld – Nijmegen Atlas beschermd stadsbeeld deel I, met foto’s en bouwtekeningen) Bovendien plaatst hij sommige bouwblokken iets terug, terwijl de hoekwoningen juist wat naar voren springen. “Bijzonder zijn ook de enkele massieve schoorstenen, de kwartronde wit houten erkers, de opgehangen luifels, de ramen met houten luiken, de gemetselde tuinmuurtjes en de speciale vormen van enkele voordeurnissen).” (Mijn Favoriete Gebouw, 156-157)
Voor de Celebesstraat ontwierp hij 2-onder-1 kap woningen met een recht, en in de Balistraat met een geknikt zadeldak.
Jaren 30: moeizame verhuur
Oranjeviering in de Indische buurt. Jeugdoptocht in het kader van de wijkfeesten, georganiseerd door een commissie van bewoners uit de Javastraat en omgeving voor de kinderen uit de buurt, 31/8/1929 (De Nijmeegsche Fotohandel via F48656 RAN CCBYSA Auteursrechthouder; J.F.M. Trum)
In ieder geval verliep in de jaren 30 de verhuur moeizaam. Er was inmiddels een overschot aan middenstandswoningen gebouwd. Deze waren beter gebouwd en men kreeg meer waar voor zijn geld. Vanwege een tekort aan inkomsten, raakte ook het onderhoud achterstallig. Hierop besluit de gemeente extra steun te verlenen.
Hieronder staat het krantenartikel van PGNC 24/2/1936 weergegeven:
“Dertig weinig aantrekkelijke woningen in Javastraat, Celebesstraat en Balistraat
B. en W. wenschen f29000 ter verbetering te verstrekken
De middenstands-woningbouwvereeniging “Zonnewijk” verkeert reeds eenige jaren in moeilijkheden door het veelvuldig onderverhuurd zijn harer woningen. Genoemde vereeniging exploiteert 30 woningen gelegen aan de Javastraat, de Celebesstraat en de Balistraat, welke in 1920 onder zeer ongunstige omstandigheden tijdens een ernstigen woningnood zijn gebouwd en waarvan thans door de overproductie van dergelijke woningen 1/3 deel geregeld onverhuurd is, waardoor een achterstand is ontstaan in de ontvangsten, welke een zóó ongunstigen heeft gehad op de exploitatie, dat B. en W. ’t oogenblik gekomen achten om ingrijpende maatregelen te nemen. De woningen, aldus deelen B. en W. den gemeenteraad mede, worden niet meer gevraagd, daar voor eenzelfde huur op andere plaatsen meer geboden wordt. Dat het onderhoud in en loop der jaren veel heeft gekost, is mede het gevolg van de slechte materialen en de onvoldoende zorg, waarmede de samenstelling is geschied.
De gebreken, welke aan den bouw kleven, wreken zich thans, temeer daar het onderhoud gedurende de laatste jaren bij gebrek aan inkomsten veel te wenschen heeft overgelaten.
De stand is volgens B. en W. te goed om deze woningen te laten vervallen tot een onverhuurbaar complex. In deze buurt, waarin tal van goede woningen staan, heeft dit blok, aldus B. en W. kans om verhuurd te worden indien tenminste de noodige herstellingen worden uitgevoerd, welke de vereeniging echter niet kan betalen. Voor de gemeente is ’t van groot belang dat wederom een goede exploitatie-mogelijkheid geschapen wordt.
Op grond hiervan hebben B. en W. een onderzoek doen instellen, waarbij is gebleken, dat naast het meest noodzakelijke en vrij kostbaar onderhoud verbeteringen noodig zijn, welke wel niet tot deze onderhoudswerken kunnen worden gerekend, maar moeten dienen om deze woningen aantrekkelijker te maken. Hieronder vallen het verbeteren van de sanitaire inrichting door het aanbrengen van vaste waschtafels, het verbeteren der badkamers, het maken van afzonderlijke achtertoegangen, het aanbrengen van een schuur, waar deze ontbreekt, en het uitbreiden der electriciteitsvoorzieningen met stopcontacten en lichtpunten. Voor het geheele werk is een bedrag van f28.900 noodig, dus ongeveer f1000 per woning.
Tevens merken B. en W. hierbij op, dat deze verbeteringen ook een grondruiling aan de Borneostraat met zich brengen, waardoor voor de gemeente een verkoopbaar terrein voor twee woningen ontstaat en een regelmatige afsluiting langs deze nieuwe straat mogelijk wordt.
In 1920 is door de gemeente een bijdrage in de bouwkosten verleend van f171.686,43, waarvan door het Rijk f128.764,81 is terugbetaald, zoodat destijds een bedrag van f42.921,62 door de gemeente aan dit complex is besteed. De woningen zullen in 1970- indien tenminste niet eerder tot naasting wordt overgegaan- eigendom der gemeente worden, doch van de dan getaxeerde waarde moet ¾ aan het Rijk worden terugbetaald. De gemeente heeft bovendien zich garant gesteld voor rente en aflossing van een door de vereeniging “Zonnewijk” met het Algemeen Burgerlijk Pensioenfonds aangegane hypothecaire geldleening.
B. en W. zijn van meening, dat wanneer geen hulp aan de vereeniging wordt geboden, de waarde der woningen zoodanig zal dalen, dat de lasten voor de gemeente grooter worden dan bij de restauratie het geval zal zijn. Derhalve stellen B. en W. den Raad voor aan de Middenstandswoningbouwvereeniging “Zonnewijk” voor de verbetering harer woningen een voorschot van f28.900 te verstrekken, in 34 jaar op den grondslag van het annuïteitensysteem af te schrijven.
In verband hiermede merken B. en W. den Raad nog op, dat de toeneming van de exploitatie-uitgaven der vereeniging, welke hiervan het gevolg zal zijn, bijna reeds gecompenseerd zou zijn, dat geregeld drie huizen meer zullen zijn verhuurd dan thans het geval is. Tevens deelen B. en W. den Raad mede, dat de Commissie voor de Openbare Werken zich met hun voorstel kan vereenigen.” (PGNC 24/2/1936)
Ook in 1941 gaat de verhuur nog moeizaam: “Met name in de jaren dertig en veertig hadden de huizen te maken met een tegenvallende bezetting; mijn ouders huwden in 1941 en konden direct het pand Javastraat 65 betrekken” (Mijn Favoriete Gebouw, pagina 172)
Vervolg
Javastraat hoek Celebesstraat (maart 2026)
Tussen begin jaren 70 en midden jaren 80 had gemeente Nijmegen plannen om de naastingsclausule ten uitvoer te brengen, waarbij de gemeente de woningen aan Woningvereniging Nijmegen zou overdragen. “Zonnewijk verzette zich hier met succes tegen.” (Huis van de Nijmeegse Geschiedenis)
Daarop vond in 1992 bouwkundig onderzoek plaats, waarbij grote constructieve gebreken werden gevonden: “de samenhang van het metselwerk was door verzanding onvoldoende. Bij de bouw was metselspecie gebruikt met een veel te laag cementgehalte”. Sloop dreigde. Na een contra-expertise volgde echter renovatie in 1995. Daarbij werden tevens de woningen aangepast aan moderne comforteisen. Dit bracht echter hoge kosten met zich mee: om deze te kunnen betalen, besloot de vereniging de woningen aan de huurders te verkopen. Daarbij hief de vereniging zich in 1997 op.
Ary van Wamelen
Ary Henri van Wamelen (Den Haag, 7 juli 1885 – 28 juli 1962)
Van Hamelen werd in 1885 in Den Haag geboren. Zij vader was stalhouder, zijn moeder afkomstig uit Zwitserland. Van Wamelen trouwt op 29 april 1915 te Hilversum met Alijda Catharina Maria Brass; waarvan hij in 1925 zal scheiden.
Carrière
Van Wamelen leerde “de flamboyante expressionistische Amsterdamse School, alsook van het kubistisch expressionisme van architect W.N. Dudok”, op dat moment 2 moderne stromingen, in zijn begintijd als architect kennen.
Hij had, vóór 1916, een aantal jaren gewerkt bij de Afdeling Gebouwen van Publieke Werken in Amsterdam gewerkt. Deze afdeling was belangrijk voor ontstaan van de Amsterdamse School. Daar was hij opzichter-tekenaar 1e klasse Publieke Werken en adjunct-directeur (titulair) Publieke Werken.
Vanaf 1916 werkt hij op het Bouwkundig bureau van Hilversum als adjunct-gemeentearchitect onder leiding van stadsarchitect W.N. Dudok.
Als zelfstandig architect ontwierp hij in 1920 het project voor woningbouwvereniging Frisia in Amersfoort. Deze valt op door “de markante bolronde rieten daken. Hier liet hij zich inspireren door het bekende kunstenaarskolonie Park Meerwijk in Bergen NH. Die invloed zien we later ook terug in Groot Kievitsdal, In den Dennen en de op een zuluhut geïnspireerde villa te Baarn.” (https://items.amsterdamse-school.nl/details/persons/345)
Gevonden werken
1920: Frisia-woningen in Amersfoort (1920, meewerkend architect J.H. Slot)
1920: Indische buurt (Javastraat 48-66, Celebesstraat en Balistraat) in Nijmegen (1920)
1921: 26 huizen, Vondelkwartier in Bussum (Brederodelaan 4-14 en 5-15, Oud Bussummerweg 41-47 en 57-67 en Tesselschadelaan 7-9 en 16-18. Rijksbeschermd gezicht Bussum – Brediuskwartier). “. Tegelijkertijd heeft hij aan de Huizerweg en Jozef Israëlslaan nog 6 woningen ontworpen.” (wikipedia)
1923: Groot Kievitsdal, Baarn, samen met J.H. Slot
1923: In den Dennen, Baarn (1923, samen met J.H. Slot. Afgebrand in 1938)
1925: 68 huizen en twee winkels, Tuindorp Buiksloterhamopdracht; blok met woningen bevindt zich tussen de Latherusstraat en Clematisstraat in de blok met woningen bevindt zich tussen de Latherusstraat en Clematisstraat in de Bloemenbuurt; van Protestantse Woningbouw Vereniging
Winkelpanden (o.a. Disco-Bar Juicy Lucy, Technica en Foto Modern) met bovenwoningen, 1977-1980 (J.H. ten Have via F39116 RAN CCBYSA, Auteursrechthouder Hans en Tijs ten Have)
Aan de Van Welderenstraat 103 vinden de loop der jaren een aantal verbouwingen plaats, allen uitgevoerd door (Architectenbureau) J.D.A. Okhuysen.
De eerste bouwtekening die voor komt in het bouwdossier is de aanleg van de riolering in 1916 (D12.385199). Dan heeft het pand de aanduiding perceel No 77, Kad. Sectie B. No. 872).
De eerste verbouwing is de aanbouw van een keuken rond 1935 (Datum bouwdossier 601201935, D12.402047), dan heeft het pand al het adres van Welderenstraat 103. De architect is J.D.A. Okhuysen, die alle verbouwingen vanaf dat moment zal tekenen. Ook omdat het ontwerp spreekt van “kamers”, heeft de begane grond waarschijnlijk op dat moment nog een woonfunctie.
Verbouwing 1937
Rond 1937 vindt er een aanbouw van een serre aan de achterkant plaats (datum bouwdossier 1-10-1937, D12.403662). De begane grond bestaat dan inmiddels? uit “kantoor” en “salon”.
Daarbij valt onderstaand krantenbericht op, waarbij het in 1937 gaat om een verbouwing tot Bloemenmagazijn, in plaats van kantoor. Pas bij de bouwtekening uit 1945 gaat het om een verbouwing van kantoor tot winkel:
“Verbouwing Bloemenmagazijn Vermeulen
In aansluiting van het bericht van gisterenavond, inzake bovengenoemd Bloemenmagazijn, kunnen wij nog mededeelen dat deze verbouwing, repect. nieuwbouw, uitgevoerd werd onder architectuur van Architect Okhuysen, v. Welderenstraat 103 alhier, de aannemer was de heer Molenaar, Piet Heinstraat en het schilderwerk werd uitgevoerd door den heer Schaafsma, Graafscheweg, alhier.” (De Gelderlander 15/10/1937)
1957/1958: Verbouwing tot winkel
Bestaand: Verbouwing Kantoor tot Winkel, architect J.D.A. Okhuysen, datum tekening 29-10-1945 (D12.406925)
Verbouwing Kantoor tot Winkel, architect J.D.A. Okhuysen, datum tekening 29-10-1945 (D12.406925)
Verbouwing Kantoor tot Winkel, architect J.D.A. Okhuysen, datum tekening 29-10-1945 (D12.406925) Datum bouwdossier 28-5-1946
Rond 1957-1958 ontwerpt Okhuysen de uitbreiding aan de achterkant met een showroom met daarnaast een magazijn, waar voorheen een buitenruimte was. Daarbij lijken er een aantal wijzigingen in het ontwerp te zijn geweest:
Datum bouwdossier 18-12-1957, D12.429303: hierbij is alleen sprake van kleinere uitbouw met een magazijn
Datum bouwdossier 18-12-1957, D12.429304: hierbij is zowel sprake van een uitbouw met showroom als een magazijn
Datum bouwdossier 14-5-1958, D12.432094: nog hetzelfde ontwerp voor de achterkant als D12.429304 -dus mogelijk nog niet uitgevoerd- en nu is er een verdieping van het portiek aan de voorkant.
Plan tot het aanbouwen van een Showroom aan het perceel gelegen aan de v. Welderenstr, Arch. Bur. J.D.A. Okhuysen, datum bouwdossier 14-5-1958 (D12.432094).
Verbouwing 1997
Ook in 1997 vindt er nog verbouwing plaats aan voorgevel (D12.651976). De linker etalagekast is vervangen door de entree naar de bovenwoning, waarbij bovendien de etalage links van de ingang wat verlengd is, waarbij hij nu schuin afloopt. Ook hier tekende Architectenbureau J.D.A. Okhuysen voor het ontwerp.
Deze pagina verzamelt reeds verschenen artikelen over de Van Schaeck Mathonsingel.
Stadsuitleg
Uitleg van de stad: Nijmegen in 1888 ( KPD-16 detail Bottendaal)
Na afbraak van de vestingwerken wordt er rond het centrum een ring van singels gepland. Aan deze singels komen grote woningen voor rijke inwoners te liggen. Op de kaart van 1888 is te zien hoe het Keizer Karelplein het centrum is waar de radiale wegen van Nijmegen op uit komen. De St. Annastraat en de Graafseweg bestaan al eeuwen. Nieuw is onder andere de groene singel van de Stationsweg, de huidige van Schaeck Mathonsingel.
De Stationsweg was de breedste van deze wegen: de afstand tussen de huizen bedroeg 70 meter. Daarnaast werden alleen vrijstaande villa’s gebouwd, waarvan een aantal op een later moment andere functies kregen. Daarbij kwam er in het midden een 20 meter lange groenstrook.
Maar ook: in ieder geval vinden er in ieder geval nog in 1889, 1891 en 1896 een verpachting plaats van het terrein “tusschen de Graafschestraat, Stationsweg en Van Diemerbroekstraat”. (PGNC 28/4/1889, PGNC 10/5/1891 en PGNC 26/4/1896)
Burgemeester Van Schaeck Mathon Singel
Beeld van de Stationsweg (vanaf 1923 Van Schaeck Mathonsingel), gezien in de richting van het station, met in het midden het plantsoen met de fontein, ontworpen en uitgevoerd in terracotta in 1915 door beeldhouwer en keramist Willem Coenraad Brouwer (Leiden, 19/10/1877 – Zoeterwoude, 23/05/1933), 1917-1919 (Jacob Krapohl via F91530 RAN)
Vanaf 1923 vindt een naamverandering plaats: aanvankelijk Burgemeester Van Schaeck Mathon Singel. En vanaf 1950 zonder “Burgemeester”. De naamswijziging vond plaats vanwege het 25-jarig jubileum dat Van Schaeck Mathon burgemeester was. Op 15 december 1923 vindt de viering daarvan plaats (PGNC 12/12/1923)
Market Garden
Bij de gevechten rondom Market Garden staken de Duitsers de gebouwen aan de zuidzijde in brand. Hier kwamen de flatgebouwen voor in de plaats.
In 1915 schonk het Straalmansfonds een fontein voor het plantsoen aan de de Van Schaeck Mathonsingel en in 1916 twee bloemenschalen. Bij de vernieuwing van het park in 2002 bleek de fontein niet meer te redden. Daarvoor in de plaats kwam de fontein met de glazen koepel. De twee schalen konden nog wel worden gerestaureerd.…
De voor- en zuidgevel van Hotel Esplanade; geopend in december 1949, 1/1950 (Commissariaat van Politie Afd. Fotografie via F32520 RAN CC0).
Het architectenbureau ‘De Jongh, Taen & Nix’ maakte het ontwerp voor het samenvoegen van 2 villa’s aan de Van Schaeck Mathonsingel tot Hotel Esplanade. De opening van dit hotel vond in 1950 plaats.
Chinees-Indisch restaurant “Fong-Shou”
Na het faillissement van het Leupen Concern werd het gebouw in 1975 verkocht. Hierbij was Onroerend Goed en Assurantiekantoor Jetten en Sieverding de koper. Chinees-Indisch restaurant ‘Fong-Shou’ werd in juni 1976 geopend en veel Nijmegenaren zullen het gebouw vooral als dit restaurant herkennen. Op een gegeven moment is het restaurant naar Ewijk verhuisd, waar het in 2014 nog steeds bestaat. De bovenverdiepingen waren verhuurd aan studenten.
Brand en sloop
In 2008 brak er brand uit; op dat moment stond het pand al leeg. De restanten werden gesloopt, waarna de plek jarenlang gebruikt werd om fietsen te stallen.
De Van Schaeck Mathonsingel 10 is oorspronkelijk gebouwd als villa. Sinds de jaren 20 was het pand eigendom van de Katholieke Universiteit Nijmegen, die het voor onderwijsdoeleinden gebruikte.
Diogenes
Veel Nijmegenaren zullen het echter kennen als “Diogenes”, de studentenvereniging die er vanaf de jaren 50 zat. Deze vereniging was opgericht om een alternatief te bieden “De vereniging werd in de jaren vijftig opgericht als alternatief “voor de traditionele sociëteit-cultuur. Mede door Diogenes ‘verlinkst’ het studentenleven en komt dichterbij de burger te staan.” (https://www.nieuwsuitnijmegen.nl/Nieuws/1291/Nijmegen-Toen-en-Nu.html) The Police, The Cure, Herman Brood en Frank Boeijen hebben er opgetreden. Ook zal Diogenes bij veel Nijmegenaren bekend zijn van de late uurtjes, waar zij (min of meer) een monopoliepositie in de nachthoreca. “Maar tijden veranderen, door veranderingen van patronen in het studentenleven en versoepeling van de sluitingstijden van de reguliere horeca, moet Diogenes door financiële problemen in 2005 haar deuren sluiten.”
In 2005 ging Diogenes faillet. Daarop gaat vanaf 2006 het pand verder als “Villa van Schaeck”, waar verschillende studentenverenigingen zijn gehuisvest.
Links het kantoorpand van de N.V. Levensverzekeringsmij. Vitalis en de N.V. Verzekeringsmij. Fiducia (het voormalige woonhuis van S. van Zwanenberg) (adres van Schaeck Mathonsingel 2) (en een elektrische tram van tramlijn 1 (van St. Anna naar Hengstdal en v.v.), 1936-1940 (RAN)
Villa Stella Maris, architect Semmelink
De in 1888 in neo-renaissance stijl gebouwde villa naar een ontwerp van de Nijmeegse architect Dirk Semmelink. In 1924 werd de villa aangekocht door de zusters van Onze Lieve Vrouw van Amersfoort die er een pension voor meisjesstudenten onder de naam Stella Maris in vestigden. In 1945 kocht de Katholieke Universiteit het gebouw als noodlocatie voor in de oorlog verwoeste instituutsgebouwen en in 1947 werd het tevens leeszaal van de bibliotheek (boekentransport per bakfiets tussen depot in de Snijdersstraat en de leeszaal); in 1985 brandde de villa tot de grond toe af, 1950 (F32382 RAN)
De ruïne van het Psychologisch Instituut van de universiteit op de hoek met de Van Schaeck Mathonsingel dat tijdens de periode dat Nijmegen frontstad was, totaal werd verwoest, 9/1944-3/1945 (Anna Huybers via F52144 RAN)
Ook het pand op de hoek van de Van Schaeck Mathonsingel en de Vondelstraat werd verwoest. Bij de wederopbouw werd verbinding met de Vondelstraat verbroken.
Villa familie Abram van den Bergh-Knurr
Chaletachtig Landhuis, dat tot 1942 bewoond is geweest door de familie Abram van den Bergh-Knurr, directeur Bergoss Oss, 1930 (F21628 RAN)
Oorlog en wederopbouw
Van Schaeck Mathonsingel, gezien vanaf het Keizer Karelplein in de richting van het NS-Station, 1939 (ZN24460 RAN)
Op bovenstaande foto is de Van Schaeck Mathonsingel in 1939 te zien. In de Tweede Wereldoorlog werden de villa’s links (de zuidzijde) verwoest.
Het eerste pand links op de foto is Burgemeester Van Schaeck Mathonsingel 5: Villa Hollyden. In 1899 hadden A.W. Weissmann en P.H. van Niftrik vergunning verkregen voor het bouwen van een huis aan de Stationsweg. Voor meer informatie over dit pand en architect Weismann: Noviomagus.nl (tevens bron).
In 1918 kunnen mensen zich aanmelden voor de Cursus in Liturgie bij Mevrouw Jurgens-Prinsen op Stationsweg 5 (De Gelderlander 23/9/1918)
De Barmhartige Samaritaan
1949 Van Schaeck Mathonsingel 12 Centrum
‘De barmhartige Samaritaan’, reliëf van Pieter d’Hont (1917-1997) uit 1949. Op de voormalige diaconie van de Ned. Herv. Gemeente. Tekst: Doe Gij Desgelijks. Op de bronzen plaquette staat: Ter herinnering aan de hulp van de Ned. Herv. gemeenten Haarlem, Bloemendaal, Heemstede, Haarlem-Noord en Bennebroek, in de oprichting van dit gebouw. 7 Juli 1949 Ned. Herv. Gemeente, 1990-2000 (Martine Ridderbos via F24695 RAN CCBYSA)
“Haarlem hielp Nijmegen.
In de bevrijdingsdagen van Nijmegen in 1944 gingen bij de verwoesting van de Nijmeegse binnenstad ook de kapitale gebouwen van de NHG aan de Oude Stadsgracht in vlammen op.
Dat was een zwaar verlies, dat voor een groot deel hersteld werd door de NHG gemeenten van Haarlem, Bloemendaal, Heemstede, Schoten en Bennekom die de belangrijke som van f300.000 bijeen brachten voor de door hen geadopteerde NHG-gemeente Nijmegen Stad en Land.
De Nijmeegse NHG kon dank zij wijlen notaris Nieuwenhuis, voorzitter van de Diaconie, beslag leggen op een grote villa aan de Burgemeester van Schaeck Mathonsingel, welke na de restauratie kon worden ingericht tot centraal gebouw van de NHG Stad en Land.
Donderdagmorgen werd dit fraaie en officieel in gebruik genomen. Dat ging gepaard met enige feestelijkheden.
Ds. J. van Dijk Djz., sprak als voorzitter van de Kerkeraad het wijdingsgebed. De heer G.J. Jansen, voorzitter van de Diaconie, herinnerde aan het verlies der vroegere gebouwen aan de Oude Stadsgracht, en dankte Haarlem en ommelanden voor de gulle giften van drie ton aan de Diaconie en Kerkeraad.
Mr. Beets uit Haarlem onthulde vervolgens de gedenksteen in de hall van het gebouw. De beeldhouwer Pieter D’Hont heeft daar in relief een prachtige afbeelding gemaakt van de Barmhartige Samaritaan, het blijk van dankbaar Nijmegen aan Haarlem en Ommelanden. Mr. Beest aanvaardde deze gedenksteen namens het adoptiecomité.
….” (Provinciale Noord-Brabantsche courant Het huisgezin, 12-07-1949)
Flats van Schaeck Mathonsingel, architect ten Have
Appartementen aan de Van Schaeck Mathonsingel, architect J.H. ten Have. Gezien in de richting van het Keizer Karelplein, 1960-1965 (Uitg. A.A. van der Borg, Nijmegen via F32513 RAN CCBYSA)
“Een begin is gemaakt met het grondwerk voor de bouw van vijftig flats aan de Van Schaeck Mathonsingel waarover wij onlangs schreven. De Vondelstraat is definitief afgesloten en vrijwel het gehel terrein aan het Stationsplein en de Raad van Arbeid is afgepaald door de bouw van vijf blokken flatwoningen: drie kleine en twee grote woningcomplexen. Aan het Stationsplein blijft dan nog één perceel grond over dat gereserveerd is voor hotelbouw. De drie kleine flatgebouwen worden opgetrokken in drie bouwlagen. Ze zullen ongeveer zeven meter van de weg af liggen, zodat een flink gazon kan worden aangelegd. De twee andere blokken bestaan uit vier bouwlagen. In het bouwplan van architect J. ten Have liggen deze complexen iets teruggetrokken, waardoor hier een voorgazon van twaalf meter kan worden aangelegd. Tussen de verschillende flatgebouwen zal telkens een vrije ruimte van acht meter worden uitgespaard. De flats, die worden gebouwd in opdracht van het Mijnwerkers Pensioenfonds te Heerlen, krijgen in totaal vier en zestig garages, waarvan er twee en dertig vrijstaand achter de woningen zijn gepland en twee en dertig worden ondergebracht in de verschillende souterrains. Daar er meer garages dan flats komen, zal er gelegenheid zijn afzonderlijk voor autostalling te huren. De voorgevels van de huizen worden opgetrokken in grijs-rode baksteen, die wordt afgezet met lichte banden. Verwacht wordt dat de bouw volgend voorjaar zal zijn voltooid.” (Nijmeegsch dagblad, 11-04-1957, met foto werkzaamheden)
Herinrichting
In 2011/2012 wordt de straat opnieuw ingericht. Daarbij werd het plantsoen drastisch veranderd. Onder de singel kwam een parkeergarage voor 680 auto’s. Voor de aanleg van deze garage moesten wel de oude bomen worden gekapt. In oktober 2010 krijgt de gemeente toestemming voor het kappen van 84 bomen (54 haagbeuken en 30 paardenkastanjes).
Daarvoor in de plaats kwamen 112 lindes met een vergelijkbare stamomtrek van 30 centimeter. Deze zijn dusdanig gekweekt dat de wortels horizontaal groeien, zodat zij geen belemmering vormen voor de garage.
In juni 2011 is het diepste punt van de bouw van de parkeergarage bereikt: 8 meter. Wanneer de parkeergarage in 2012 opengaat, vervalt de parkeergelegenheid op de Nassausingel, die op haar beurt weer opnieuw is ingericht.
Reeds verschenen artikelen
Hotel “Victoria”, verwoest bij het bombardement van 22 februari 1944, 1930 (F32629 RAN)
In 1924 ontwerpt architect Charles Estourgie de verbouwing van Hotel Café-Restaurant Victoria. Een aantal verbouwingen zullen volgen, totdat het in 1944 tijdens het bombardement wordt verwoest.
Het Hotel Keizer Karel is als uitbreiding van een villa gebouwd in 1893, tussen de toenmalige Graafsche Straat (nu Graafseweg) en Stationsstraat (nu Van Schaeck Mathonsingel). De aanleiding was de oprichting van een Kneipp Instituut, vooral (kortstondig) beroemd door haar warm- en koud water opgietingen. Architecten waren Knoops en Maurits.
Wonen in Nijmegen 