Pensionaat Instituut Johanna de Lestonnac archtect J. Margry, later bewaarschool architect vd Boogaard

1912 Dobbelmannweg 5 Hazenkamp

In 1912 vindt uitbreiding plaats van het katholieke complex aan de Dobbelmannweg door de bouw van een pensionaat: Instituut Johanna de Lestonnac. De architect was Jos Margry. In 1931-1932 vond de (interne) verbouwing naar een bewaarschool (fröbelschool, voorloper van de kleuterschool) plaats naar ontwerp van van de Boogaard. Tegenwoordig is het een atelier voor kunstenaars.

De kerk, het klooster en de school waren al gebouwd voordat het pensionaat werd gebouwd. Het pensionaat bevindt zich op Sectie C no 127.

Achter de ingang ligt een vestibule. Links en rechts (aan beide kanten het eerste raam naast de deur) zijn spreekkamers. Naast de linkerspreekkamer zijn er twee klaslokalen, naast de rechter 1. Hierachter ligt een gang en daarachter weer 2 respectievelijk 1 klaslokaal. Tegenover de vestibule staat een trap naar de eerste verdieping.

Geheel rechts is een studeerzaal, die in de volle lengte van het gebouw loopt. In de laagbouw links bevindt zich eerst de recreatiezaal, daarachter de refter en vervolgens de waskeuken.

Op de eerste verdieping liggen de slaapkamers.

Verbouwing zolder 1916

In 1916 vindt er een verbouwing van de zolderverdieping plaats, de bouwtekening is ondertekend door J.J. de Groot. Waarschijnlijk is de zolderverdieping vanaf dat moment in gebruik als tekenzaal, gymnastiekzaal, kofferzolder en slaapzaal. (D12.385216)

Jos Margry

De architect van de het pensionaat was Josephus Cornelius Franciscus (Jos) Margry (Rotterdam, 7-2-1888 – Rotterdam, 20-3-1982). In Nijmegen kennen wij hem vanwege het ontwerp van:

• de Antonius van Paduakerk
• de Johannes de Doperkerk in Ewijk
• hij werkte hij mee aan de Cenakelkerk in de Heilig Landstichting.

Zijn vader Albert had de Groenestraatkerk en het klooster ontworpen.

Verbouwing tot bewaarschool, architect v.d. Boogaard

1931-1932

In 1931-1932 vindt de verbouwing plaats van het pensionaat naar een bewaarschool. Het betreft vooral een inwendige, grondige, verbouwing. In het gedeelte met verdieping is nu vooraan de gang/garderobe geplaatst. Daarachter bevinden zich de lokalen. Daarbij is ook de studiezaal verbouwd tot lokaal met daarbij een trappenhuis.

Ook de recreatiezaal en refter zijn verbouwd tot lokaal. Het gedeelte met onder andere de waskeuken is een speelzaal geworden. Afgaande op de bouwtekeningen is een kleine aanbouw gemaakt voor de gang en toiletten.

Ook de eerste verdieping is verbouwd: boven de ingangspartij ligt nu de kamer voor geneeskundig onderzoek. Aan de voorkant bevindt zich de gang/garderobes. Met daarachter aan elke kant 2 lokalen, gescheiden door de hal.

Bij de opening

De Gelderlander schrijft bij de opening:

“We zijn gisteren eens een kijkje gaan nemen in de Fröbelschool aan den Dobbelmannweg, waarmee het prachtig complex scholen in de parochie van Pastoor van Mulukom weer is verrijkt.

Het is werkelijk een prachtige school, waarmee de ijverige parochieherder Pastoor van Mulukom, door wiens stuwende kracht de school is tot stand gekomen, de toegewijde Zusters, aan wiens zorgen de school zal worden toevertrouwd, ja heel de parochie van de Grootestraat, die van de school zal kunnen genieten, oprecht mogen worden geluk gewenscht.

Er zijn boven en beneden niet minder dan 9 klaslokalen, alle modern ingericht, met aardige, gezellige bankjes en kasten, waarin de nieuwste fröbel-leermiddelen kunnen worden opgeborgen: in één lokaal treffen we grappig-kleine stoeltjes en tafeltjes, waaraan de kleuters kunnen bouwen, vlechten, kleien en wat er zoo al meer voor kleuterbezigheden zijn. In elke klas is een gootsteentje met kraan, waar de handen verfrischt kunnen worden, als ze wat al te groezelig gemaakt zijn: in een der klaslokalen treffen we zelfs een klein keukentje met een modern aanrecht, waar de kleinen zeker moeten leeren opwasschen.

De klaslokalen zijn alle ruim en luchtig: er zijn overal groote ramen en breede vensterbanken, waarop bloemen en planten kunnen worden geplaatst. Ook de gangen zijn ruim, breed en frisch; langs betegelde muurtjes zijn genummerde kapstokken aangebracht, waaraan elk kind op een vaste plaats zijn kleertjes kan hangen.

We vernamen nog een aardige bijzonderheid. De tegeltjes bij de kapstokken der kleinen zijn alleraardigst beschilderd met frissche, kleurige, tot de kinderfantasie sprekende voorstellingen, van een kip, een hekje, een hondje, enz. Wie denkt u dat die tegelbeschilderingen heeft aangebracht?… Een van de zusters. En zij heeft ’t beslist met groot talent gedaan. Het aspect van de gang is, ook door die kinderlijke beschilderingen, buitengewoon vriendelijk en gezellig geworden.

Het speelterrein voor de kinderen, dan aan de school verbonden is, mag een “eldorado” genoemd worden en vooral ’s zomers, als de boomen hun schaduwen afwerpen, moet het er verrukkelijk zijn. De kleinen hebben dan een echt stukje “bosch” tot hun beschikking en ze kunnen bovendien naar hartenlust taartjes en poffertjes bakken in twee groote zandbakken. En als ’t regent of slecht weer is, welnu, dan hebben ze nog een mooie ruime speelzaal, in frissche tinten uitgevoerd; langs de kanten in deze speelzaal zijn leuke, lage bankjes aangebracht, waarop de “fröbeltjes” kunnen uitrusten, als ze moe gespeeld zijn; ook in deze speelzaal is weer een gootsteen, waar ze fijn hun handjes kunnen wasschen.

Er zijn boven verder nog drie kamertjes, een voor den dokter, een voor de directrice en een voor de leeraressen.

Er is door het geheele gebouw centrale verwarming en men vindt er eenvoudig, smaakvol en degelijk, alle leermiddelen en comfort, die men maar voor een moderen fröbelschool verlangen kan.

Zooals bekend was in het gebouw van deze nieuwe fröbelschool tot voor kort een meisjespensionaat gevestigd. Het is geen gemakkelijke taak geweest om dit pensionaatsgebouw om te tooveren tot fröbelschool en de architect, de heer M.A.M. v.d. Boogaard, stond voor een moeilijke opgave. Hij heeft zich echter van die opgave uitmuntend gekweten en niettegenstaande hij natuurlijk gebonden was aan bestaande vormen van het oude gebouw, heeft hij een fröbelschool weten tot stand te brengen, die perfect in orde is en door iedereen mag gezien worden.

Ook de aannemer, opzichter en de verschillende instalateurs, hebben eendrachtig meegewerkt om een prachtig geheel te verkrijgen. Wij noemen hier hunne namen: aannemers J. Hofman en Zonen; opzichter C. Verbeeten; schilders G.D. Scheers & Zoon; loodgieters A.M. Friebel; centrale verwarming Merkx en Boerboom.

De nieuwe school zal, naar wij vernemen, spoedig een 300 leerlingen tellen. Wat zullen de kleuters zich in de nieuwe frissche omgeving spoedig thuis voelen! Een mooie taak wacht de zusters en de leeken-onderwijzeressen, aan wie de leiding dezer honderden peuters zal worden toevertrouwd. Moge God haar arbeid zegenen.” (De Gelderlander 4/1/1932)

Gemeentelijk Monument

Het gebouw is sinds 1987 een gemeentelijk monument. Bij de aanwijzing:

“Voormalig meisjespensionaat.
Bakstenen gebouw in twee lagen met kap.
Naast de brede middenrisaliet met topgevel aan weerszijden twee door lisenen gescheiden traveëen, elk met drie vensters naast elkaar die smaller zijn dan de vier vensters van het middendeel. Schuiframen met bovenlicht zijn met roeden nader ingedeeld; bakstenen kepermotief in de boogvelden boven de vensters. In de topgevel over de volle breedte op goothoogte een natuurstenen band met het opschrift “Instituut Johanna de Lestonnac”, daarboven in een nis een beeld op console onder baldakijn. Fries van gele verblendsteen tussen de gootklossen vertoont verwantschap met klooster en noviciaat op Dobbelmannweg 1, evenals de veelheid aan flinke dakkapellen, die duidt op de indeling van zolders in chambretten. Het metselwerk is versierd met horizontale banden van gele verblendsteen. Aan de noordzijde een aanbouw van één bouwlaag met kap met brede gebogen erker naar de straat, oorspronkelijk in gebruik als refter van het pensionaat. Het pand is in 1931 verbouwd tot bewaarschool.”

Tegenwoordig

Tegenwoordig is het gebouw in gebruik door Slak Ateliers.