Ruiter standbeeld Jo Uiiterwaal station (maart 2023)
Daarbij valt naast de klokkentoren meteen de verhoging met het ruiterstandbeeld op. Ook deze toren doet meteen denken aan Italië; het ruiterstandbeeld van de Medici in Florence, het ruiterstandbeeld van Marcus Aurelius in Rome?
Het beeldhouwwerk is het laatste dat geplaatst werd, in oktober 1954. “De ruiter stelt Keizer Karel voor” (De Gelderlander 7/10/1954).
2e pylon
Vrij onbekend, is dat er aanvankelijk 2 zogenaamde pylons waren. Naast de pylon met het ruiterstandbeeld, stond er nog een toren met geometrische vormen. Een foto uit 1961 is te zien op GN8197 RAN.
Loodsen van het aan de spoorwegen gelieerde expeditiebedrijf Van Gend & Loos. In de verte het ruiterstandbeeld en het station, 1957 (Jeroen van Lith via D1062 RAN CC0 tevens Auteursrechthouder)
Tegenwoordig lijkt “This too shall pass” een staande uitdrukking. Oorspronkelijk is het een Perzisch gezegde welke in het westen vooral bekend is als hertelling “Solomon’s seal” van Edward FitzGerald.
Met de boerenbont omlijsting en dat al bekend is wat de afloop zal zijn -sloop- krijgt het volgens mij iets van een humoristische bordjeswijsheid. Overigens geschilderd op de loods waar ook al ‘Delete’ op was geschilderd. In oktober 2022 was het zover en werd deze loods gesloopt.
Al Mot ik Krupe, Anan Striker en André HZS (juli 2022)
“Al mot ik Krupe” is de zesde uitvoering voor de Muur voor talent.
“Al mot ik krupe, op blote voeten gaon. Ik wil nog een keer Sint Steven horen slaon.” is het refrein uit “Al mot ik krupe” van Graodus van Nimwegen. De schouder en arm symboliseert een omhelzing door de Stevenskerk Deze schildering is een hommage aan het lied en de Nijmegenaar als harde werker.
Persoonlijk vind het jammer dat een kunstwerk na een jaar alweer moet plaatsmaken voor het volgende werk: In de stad zijn er genoeg plekken waar een mural de locatie kan opfleuren.
Tunnelweg met Muur van Talent muurschildering (juli 2022)
Muurschildering Oudste Stad van Nederland (Oktober 2022)
De Oudste Stad van Nederland is een van de Waalpaintings. Het verbeeldt de Romeinse tijd. En dan is het niet verwonderlijk dat de schildering over Noviomagus (Nieuwe Markt) in de Nieuwe Marktstraat is gekozen. Daarnaast kijk je als je door de tunnel kijkt, rechtstreeks in de richting van de plek waar de Romeinse vestiging begon.
Ook de tippelzone komt aan bod: Sex(tus) Secund(us) Papiria was een Romein. Zoals linksboven is te zien, is “Sextus” afgekort.
Zie voor meer uitleg van deze muurschildering en de overige werken de site van Waalpaintings
Van de voormalige Thieme drukkerij staat alleen de Thieme loods nog overeind. Een groot deel van het gebouw is tegenwoordig in gebruik als theater. Daarbij is er een mooie muurschildering in de doorgang van de Thieme loods.
Van houtloods naar papieropslagplaats
De Thieme-loods, op de hoek van de Leemptstraat met de De Ruyterstraat (links), 1980-1982 (Ber van Haren via ZN36118 – b RAN CCBYSA)
De loods is oorspronkelijk gebouwd voor een houthandel. Later werd het een papieropslagplaats voor de Thieme Drukkerij. Tot 2000, toen Thieme als GrafiMedia Groep verhuisde naar het industrieterrein.
Een mooi en uitgebreid artikel over de ontstaansgeschiedenis van Thieme is te vinden op Noviomagus.
Bouwopslag
Vanaf 1985 is een deel verbouwd voor bouwactiviteiten, opslag en werkplaats. Aanvankelijk door Stichting Steigers en van 1988 tot 1992 door bouwbedrijf Intervam. Sinds 1993 zit Veerdonk + Mulder (Van de Veerdonk Bouw en Regie) er. Aanvankelijk als huurder en later als eigenaar.
Jan van de Veerdonk en Gary Mulder waren aanvankelijk bezig met renovatie werk in de 19e eeuwse schil. In een interview met Nijmegen-Oost: “Vroeger om vooroorlogse panden bewoonbaar te maken, daarna renovaties en tegenwoordig om ze te verduurzamen”, legt Jan uit. “We kenden de problemen vaak omdat we ze al eerder in diezelfde straat al hadden meegemaakt.”
Het deel wat voor bouwactiviteiten wordt gebruikt, werd steeds kleiner.
2008: Theater
In 2008 is de eerste verdieping verbouwd tot een kleine zaal en Theater Thiemeloods. Dit paste tevens goed in de nieuwbouwplannen van het naastgelegen Dobbelmanterrein. Een deel van de opslag en magazijnruimte op de begane grond is later verbouwd tot foyer.
De bron van de historie is grotendeels de eigen site van de Thiemeloods. Zie ook de agenda, met onder andere veelal kleinschalige, bijzondere concerten en andere activiteiten.
2024 einde bouwbedrijf, Thiemeloods te koop
Nu van de Veerdonk in april 2024 is gestopt, kondigde hij het pand te willen verkopen. Momenteel (december 2024) is er een actie aan de gang om de Thiemeloods te kopen door een “groep wijkbewoners en cultuurminnaars”.
Op de locatie van drukkerij ligt nu het Thiemepark.
Tunnel Thieme Loods
Thieme Loods doorgang (oktober 2022)
In de doorgang van de Thiemeloods is een muurschildering te zien. Naast de letters Thiemeloods, komen er allerlei facetten van het leven in Bottendaal aan bod.
Thieme Loods doorgang detail (oktobr 2024)
Thieme Loods doorgang detail: Coffee & Chit chat onder goedkeurend oog van een zeeheld (oktober 2024)
De Gaper van Linda Arts Hezelpoort Lange Hezelstraat met en graffitti (februari 2023)
Nadat bewoners langere tijd hadden geklaagd over overlast en de smerigheid van de tunnel, besloot de gemeente 3 kunstenaars te vragen met een idee te komen voor een muurschildering. Linda Arts verkreeg deze opdracht.
De muurschildering bestaat uit 2 basiskleuren in verschillende tinten. Deze lopen de gehele tunnel mee. Het ging haar daarbij zowel om de lichtinval en contrasten en de rol van de tunnel en omgeving. Daarbij moest de voorbijganger toeschouwer worden en de tunnel minder anoniem aanvoelen.
Arts gebruikt dergelijke lijnen in een groot deel van haar werk. In haar ‘statement’ op haar site: ‘Sleutelwoorden zijn: ruimte, diepte, fragmentatie, contrast en interactie. Daarbij plaats ik handmatigheid naast kunstmatigheid, emotie versus ratio en ervaren tegenover zien. … “Omdat je niet weet wat je ziet, doet een schilderij van Linda Arts zich voor als een vorm van optisch bedrog. In een ritmische aaneenschakeling van witte en zwarte banen verliest het oog het van de hersenen die op hol slaan en duizelt het je. Dat zou je op het idee moeten brengen dat het niet gaat om waar je ogen tekortschieten, maar om de gedachten waar je niet bij kunt. En als je er met je gedachten niet bij kunt, kun je altijd nog trachten beter te kijken. Dat is waar het de schilderkunst om te doen is: kijken en denken. Je kunt iets zien en daarbij iets ervaren: de schilderkunst laat je ernaar kijken, zodat je erover kunt denken.’ Uit: Alex de Vries, Andere schilderijen van Linda Arts, oktober 2006′”
Helaas is, zoals ook op de foto te zien, de tunnel regelmatig beklad met graffiti.
Stad in Opkomst, Sander Dolstra Combulation, Hendrikhof/ Plein 1944
Sander Dolstra & Combolution zijn de makers van deze muurschildering. Het werk is onderdeel van de Waalpaintings.
Op het paard zit Hendrik (VII), de Duitse koning die Nijmegen in 1230 stadsrechten gaf. Daarbij verkreeg Nijmegen als Rijksstad ook het recht om het wapen met de dubbele adelaar te gebruiken. De locatie, het Hendrikhof, is dan ook naar deze Hendrik vernoemd.
Duitse koningen lieten zich meestal ook door de paus kronen als keizer van het Heilige Roomse Rijk: vandaar de dubbelkoppige adelaar. (Overigens staat deze Hendrik meestal met de VII tussen haakjes vermeld, om hem te onderscheiden van Hendrik VII van Luxemburg).
Ook de tralies in het gebouw vervullen een rol: Hendrik (VII) zat vanaf 1235 in verschillende burchten van Apulië (in het zuiden van het huidige Italië) gevangen. Toen hij in 1242 zou worden overgeplaatst naar de burcht San Marco in Martirano (Calibrië, in het noorden van het huidige Italië) viel hij van zijn paard en overleed hij. Dat moment is op de muurschildering weergegeven.
Wonen in Nijmegen 