Maasplein maart 2023 Vergroening op het Maasplein Romeinse historie inzichtelijk
Het huidige Maasplein lag in de Romeinse stad Ulpia Noviomagus. Er zijn dan ook 2 tempels gevonden. De Romeinse resten zijn inzichtelijk gemaakt. In 1921 werden hier 314 arbeiderswoningen gebouwd, waarvan inmiddels een deel in de jaren 90 is vervangen door nieubouw. Om het plein een minder stenig aanzicht te geven, is het in 2019 vergroend.
Romeinen
Het Maasplein ligt binnen de Romeinse stad Ulpia Noviomagus. Bij archeologische opgravingen zijn op het Maasplein 2 Romeinse tempels gevonden. Een was gewijd aan de godin van voorspoed Fortuna, de ander aan Mercurius, god van de Handel. Op deze plaats is veel handel gedreven, vandaar dat deze tempels waarschijnlijk juist aan deze 2 goden zijn gewijd. Daarbij betekent Noviomagus “Nieuwe Markt”.
Fundamenten van Gotisch Romeinse tempels, gevonden tijdens opgravingen, 1920(F45488 RAN)
De tempels stonden aan een plein met een galerij met kleine vertrekken. Vlakbij stond een stadsvilla. Mogelijk woonden hier de priesters van de tempels.
Handelaren brachten in de tempels offergaven. Bijvoorbeeld voor een gunstige overeenkomst of veilige handelsreis. Als offergaven zijn bij opgravingen delen van stenen altaren, godenbeeldjes en verkoolde resten van zaden en pitten van pijnboom, dadels en vijgen gevonden. Daarnaast komen botten voor van rund, schaap of geit en verschillende soorten vis.
Waarschijnlijk zijn bij de grote stadsbrand van 180 na Christus ook de tempels verloren gegaan. Deze zijn niet meer herbouwd. Er zijn geen vondsten uit de derde eeuw gevonden.
Badhuis
De Romeinse stad had ook een badhuis, deze is te vinden op het huidige Honig-complex.
Bloemencorso op het Maasplein vanwege de viering 700 jaar stad, 1930 (GN11771 RAN)
In 1921 werden in de omgeving van het Maasplein 314 arbeiderswoningen gebouwd door de Woningvereeniging Nijmegen, het latere Portaal.
Op 5 augustus 1922 ging het badhuis open. Deze werd beheerd door de Woningvereeniging, waarbij de gemeente Nijmegen eventuele tekorten aanvulde. Het badhuis sloot in 1975. Lees hier over het Badhuis met een artikel uit de Gelderlander uit 1922 naar aanleiding van de opening:
Badhuis Maasplein in 1975 (foto: Jan Cloosterman via RAN F29505)
De huizen en het Badhuis zijn vanaf het jaar 1994 gesloopt.
Een aantal woningen op het Maasplein, 25/11/1982 (Ber van Haren via KN13615-6 RAN CC0)
Inrichting plein
Kunstobject op Maasplein gemaakt door Lemmen Weurt Staal Constructies BV. in de vorm van een verlichte pergola, kijkend vanaf de Waterstraat, 19/10/1995 (Ger Loeffen via F38178 RAN CCBYSA)
Als herinnering aan de Romeinen en om een beeld te geven hoe de tempels er uit hebben gezien is op het Maasplein een podium gebouwd. Daarvoor is een brede trap met vier treden. Op het podium staan 4 zuilen en een bronzen informatiebord.
De contouren van de tempels en stadsvilla zijn evenals de andere Romeinse vondsten met klinkers aangegeven.
Vergroening
Maasplein (mei 2024)
Rond 2019 begon het idee te leven om het stenige plein te vergroenen. Behalve de beleving van het plein te verhogen bestond ook de behoefte aan vergroening ook om bij te dragen om de hitte in de stad tegen te gaan en regenwater beter te laten weglopen. In het kader van Operatie Steenbreek: Stenen eruit, groen erin! Is 2100 m2 -omgerekend zouden dit 23.000 stoeptegels zijn- aan steen en asfalt vervangen door groen. Gemeente en bewoners hebben nagedacht hoe ze het plein konden vergroenen. Daaruit ontstond het idee om het plein beplanten met planten die de Romeinen zelf in hun tuin hadden staan. Zoals kastanje, rozen, hazelaar en moerbei. Daarmee is het plein ook een voorbeeld hoe historie en groen elkaar kunnen versterken.
De Roerstaat is een van de straten waar het project ‘tegels wippen’ al plaats heeft gevonden. Bewoners krijgen dan de mogelijkheid om letterlijk tegels uit de stoep te wippen en hier planten voor in de plaats te zetten. In het geval van de Roerstraat (en een deel van de Waterstraat) kregen bewoners de mogelijkheid van Woningcorporatie Portaal om planten uit te zoeken naar aanleiding van de renovatie van hun woning. Een van de onderdelen van deze renovatie was overigens het aanbrengen van groene daken op bergingen
Op deze locatie stond tot 2014 de school de Aquamarijn, welke in de jaren 70 was gebouwd. Bij de verplaatsing van de school wordt het oude pand gesloopt.
Aangezien de wijk een tekort aan groenvoorzieningen heeft, besluit de gemeente de locatie groen te houden en een park in te richten. De gemeente houdt een groennorm van 0,5 ha groen binnen 300m van elk huis aan. “Het resultaat moet een sober en doelmatig wijkpark zijn dat in nauw overleg met wijkbewoners tot stand is gekomen en dat past in het stedelijk weefsel van De Biezen, aansluit op de omgeving en rekening houdt met eventuele toekomstige ontwikkelingen.” (Nijmegen Oud West 2015)
Opgravingen
Het terrein ligt binnen het gebied van de Romeinse grafvelden ten zuidoosten van de Romeinse stad Ulpia Noviomagus.
Daarom vond in het voorjaar van 2016 archeologisch onderzoek plaats. Het was daarbij duidelijk dat het om een ‘verstoord’ gebied ging: grond waarin steeds de Romeinse tijd van alles mee is gebeurd. Bovendien betrof het de bovengrond; mogelijk zijn er wel graven aanwezig die lager liggen dan het niveau tot waar is opgegraven. Er werd echter wel 1 scherf gevonden van een bakje aardewerk van “terra sigillata” (gestempeld aardwerk). Op deze “stempel” staat “SILVI·OF”. Het betreft waarschijnlijk een bakje van een pottenbakker die wordt aangeduid als Silvius II, een pottenbakker die van 120 en 160 werkte nabij Les-Martres-des-Veyre (in het Franse Lezoux, nabij Clermont-Ferrand). Dit stempel komt op bakjes veel voor. Bij andere opgravingen ten aanzien van Ulpia Noviomagus waren vroeger al 2 soortgelijke stempels gevonden. Waarschijnlijk is dit bakje een grafgeschenk geweest. Waarbij het graf rond 1900 tijdens bouwwerkzaamheden vergraven is.
Opening
Het park is op 23 september 2017 geopend. Wethouder Renske Helmer-Englebert onthulde daarbij een informatiebord over de Romeinse graven.
Al Mot ik Krupe, Anan Striker en André HZS (juli 2022)
“Al mot ik Krupe” is de zesde uitvoering voor de Muur voor talent.
“Al mot ik krupe, op blote voeten gaon. Ik wil nog een keer Sint Steven horen slaon.” is het refrein uit “Al mot ik krupe” van Graodus van Nimwegen. De schouder en arm symboliseert een omhelzing door de Stevenskerk Deze schildering is een hommage aan het lied en de Nijmegenaar als harde werker.
Persoonlijk vind het jammer dat een kunstwerk na een jaar alweer moet plaatsmaken voor het volgende werk: In de stad zijn er genoeg plekken waar een mural de locatie kan opfleuren.
Tunnelweg met Muur van Talent muurschildering (juli 2022)
Een van de meest levendige parken van Nijmegen is het Westerpark. Hier is dan ook van alles te doen, zoals:
heemtuin
beeldentuin
speeltuin
trimbaan met hindernissen en sportveldjes
tiny forest
hondenuitlaatplek.
Dit park is in mei 2010 geopend. Voorheen zat hier een sportpark van VV Noviomagum en een aantal brede bermen. Het park is zo ingericht, dat verschillende landschapselementen van Nijmegen in het verleden en heden in het park zijn verwerkt.
Tiny Forest Biezenbos
Het tiny forest Biezenbos is in 2022 gerealiseerd. Het vorige tiny forest was per ongeluk weggemaaid. Kinderen van de Aquamarijn school konden een boompje planten welke hun eigen naam kreeg. Het zijn 600 boompjes van 35 verschillende inheemse bomen- en struiksoorten. Bij het Tiny Forest ligt ook een buitenlokaal.
Ingang van het in 2022 gerealiseerde Tiny Forest met insectenhotel in Westerpark (augustus 2023)
Wadi’s
In het Westerpark zijn een aantal Wadi’s aangelegd. Lees over het onderzoek hiernaar in:
Het park is tevens een beeldentuin. Het zijn voornamelijk beelden, die bij de gemeente in het depot stonden en hier een tweede leven kregen. Het doel was om van meerdere periodes beelden bij elkaar te plaatsen, zodat deze beelden als het ware met elkaar in gesprek gaan.
Zonder Titel, beeld Tom Claassen van een grote zwarte kikker. Gemaakt in 2010
Een grote kikker in het Westerpark: hoewel het beeld geen titel heeft, is hier overduidelijk een kikker te zien. Het beeld is in 2010 gemaakt door Tom Claassen.
De bedoeling van de beeldentuin van het Westerpark is dat meerdere periodes te zien zijn. Daarom was de wens om ook een modern beeld te plaatsen.
“Het werk van de kunstenaar kenmerkt zich vooral door logge dikke beesten of figuren”, waardoor ze een hoge “aaibaarheidsfactor” en een vriendelijke verschijning hebben. Een kikker past goed in het park, vanwege de vele waterpartijen in het Westerpark.
Tom Claassen
Thomas Johannes Franciscus (Tom) Claassen (Heerlen, 4 oktober 1964) is een Nederlandse beeldhouwer.
Hij studeerde van 1984-1989 aan de Academie voor Beeldende Kunsten Sint-Joost in Breda. Tot 2008 woonde en werkte vooral in Breda, vanaf dat jaar in Breda en Denemarken.
Veel van zijn werk is te zien in de openbare ruimte. Hij maakt vooral mens- en dierfiguren, die in vereenvoudigde vorm zijn weergegeven. “Claassen geeft de toeschouwer, door gebruik te maken van de archetypische kenmerken van mensen, dieren en objecten, net genoeg informatie om tot herkenning te komen. Hierdoor geeft hij zichzelf de vrijheid om te abstraheren en te stileren.” (Hollandse Meesters)
Het is het enige beeld van hem in Nijmegen. Een overzicht van zijn werk is te zien op wikipedia.
Deze Kubus is 1 van de 2 kubussen in het Westerpark. Waar de andere kubus vrijwel is ‘uitgepakt’, is deze kubus juist ‘ingepakt’. Het is de ‘ontpelling’ die de spanning aan dit kunstwerk geeft.
Afgaande op de foto, heeft het beeld betere tijden gekend.