Op meerdere plekken in Nijmegen zijn afbeeldingen van “The Imker” te vinden. The Imker is een pseudoniem van Remco Vissers, die op meerdere plaatsen in de stad onder eigen naam werk heeft gemaakt. In een interview met In de Buurt in 2020 geeft hij aan 3 bijenvolkeren te hebben en stads-imker van Nijmegen te willen worden.
Naast de trap stond rond 2013 tevens een roltrap om van de Hezelpoort naar de Snelbinder te komen. Aangezien deze trap regelmatig stuk was, werd deze verwijderd. Hierdoor ontstond een leeg gat, dat met betonnen platen werd afgedekt.
Carla Dijs nam het initiatief om deze plaat te beschilderen. Door de gebruikte schildertechniek is het de bedoeling dat de kleurige vlakken op blokken lijken. In het artikel van de Gelderlander is overigens geen verwijzing naar de Romeinse cijfers.
Let ook op de andere straatkunst die bij de Hezelpoort is te zien: de muurschildering Oudste stad van Nederland, de muurschildering op de Nieuwe Marktstraat en het “masker”.
Jarenlang was de Graafse Muur een kale, saaie plek, die bovendien vaak met graffitti was volgespoten. Daarom besloten buurtbewoners de muur aan te willen pakken en er iets moois van te maken. Zo ontstond eind 2013 de Droomwand. Deze bestaat uit 3 schilderijen en 1 krijtbord.
De 3 schilderijen zijn in 2019 vervangen door andere afbeeldingen. 1 van de schilderijen is gemaakt door kinderen van de Michiel de Ruyterschool. De andere 2 door volwassenen uit de wijk. Een van deze schilderijen geeft kenmerkende gebouwen van Wolfskuil en Nijmegen weer. De aangeplante klimop symboliseert de natuur.
Daarnaast is het Krijtbord ‘Before I die…’. Bewoners uit de wijk en voorbijgangers kunnen hier hun wensen en wat hen verder ter harte gaat opschrijven.
Zonder Titel, beeld Tom Claassen van een grote zwarte kikker. Gemaakt in 2010
Een grote kikker in het Westerpark: hoewel het beeld geen titel heeft, is hier overduidelijk een kikker te zien. Het beeld is in 2010 gemaakt door Tom Claassen.
De bedoeling van de beeldentuin van het Westerpark is dat meerdere periodes te zien zijn. Daarom was de wens om ook een modern beeld te plaatsen.
“Het werk van de kunstenaar kenmerkt zich vooral door logge dikke beesten of figuren”, waardoor ze een hoge “aaibaarheidsfactor” en een vriendelijke verschijning hebben. Een kikker past goed in het park, vanwege de vele waterpartijen in het Westerpark.
Tom Claassen
Thomas Johannes Franciscus (Tom) Claassen (Heerlen, 4 oktober 1964) is een Nederlandse beeldhouwer.
Hij studeerde van 1984-1989 aan de Academie voor Beeldende Kunsten Sint-Joost in Breda. Tot 2008 woonde en werkte vooral in Breda, vanaf dat jaar in Breda en Denemarken.
Veel van zijn werk is te zien in de openbare ruimte. Hij maakt vooral mens- en dierfiguren, die in vereenvoudigde vorm zijn weergegeven. “Claassen geeft de toeschouwer, door gebruik te maken van de archetypische kenmerken van mensen, dieren en objecten, net genoeg informatie om tot herkenning te komen. Hierdoor geeft hij zichzelf de vrijheid om te abstraheren en te stileren.” (Hollandse Meesters)
Het is het enige beeld van hem in Nijmegen. Een overzicht van zijn werk is te zien op wikipedia.
Deze Kubus is 1 van de 2 kubussen in het Westerpark. Waar de andere kubus vrijwel is ‘uitgepakt’, is deze kubus juist ‘ingepakt’. Het is de ‘ontpelling’ die de spanning aan dit kunstwerk geeft.
Afgaande op de foto, heeft het beeld betere tijden gekend.
Werken met Licht en Ruimte, Kees Wevers (foto juni 2023)
Werken met Licht en Ruimte is gemaakt door Kees Wevers. Tegewoordig staat het in het Westerpark, ooit maakte het deel uit van een omgevingskunstwerk.
Werken met Licht en Ruimte is gemaakt door Kees Wevers. Het stond ooit in het plantsoen aan de Oude Weurtseweg/ Eerste Oude Heeselaan. Het zijn 2 indentieke blokken. Kunst op Straat: “..Dit ervaar je als je tussen de kolossen in gaat staan. Dan pas ervaar je ook de sterke ruimtelijke werking die uitgaat van deze monumentale sculptuur. Deze werken maakten ooit deel uit van een omgevingskunstwerk. Het bestond verder nog uit betonklinkers, graniet en berkenbeplanting.” Ook ervaar je de ruimtelijke werken wanneer je langs de beelden wandelt, hoe de twee blokken onderling en de ruimte zich tot elkaar verhouden steeds verandert.
Kees Wevers
Hoensbroek, 1949 – ?, 2008
In een brief aan B&W Ronde Venen op 8 april 1994 schrijft Kees Wevers over zichzelf: “Kees Wevers schrijft dat zijn werk bestaat uit het op beeldend omgaan met vormelementen, ontleend aan, of direct verband houdend met natuur en landschap. Aarde, licht, lucht en ruimte, dat zijn de beeldende materialen. Mijn projecten zijn te beschouwen als een beeldend moment, een beeldende aanzet, meegroeiend en veranderend in de tijd. Beelden met een verleden, heden en toekomst. De beelden worden vaak ontworpen in relatie met en als betekenisvol beeldend onderdeel van de (nieuwe) omgeving.” (Site Henk Butink)
Opleiding
1970-1975, Koninklijke academie voor kunst en vormgeving Den Bosch, afdeling beeldhouwen
Gevonden werken
In Best staan een aantal “mixed media” (mogelijk maquettes?) van objecten, waaronder een versie van Licht en Ruimte (Erfgoedvereniging Dye van Best)
Dit Heilig Hartbeeld is door Albert Meertens ontworpen. Aanvankelijk stond dit beeld bij de Heilig Hartkerk in de Krayenhofflaan, waar het in juni 1952 werd onthuld.
Dit beeld was een cadeau van de parochianen aan pastoor A. Brenninkmeijer, die in september 1951 zijn zilveren professiefeest vierde.
Op 23-9-1951 vieren de Domicanen een aantal jublilea, waaronder het 25-jarig Professiefeest van “P.G. Brenninkmeijer”. Hij staat sinds 1946 aan het hoofd van de parochie aan de Krayenhofflaan. (De Gelderlander 13/9/1951). Op 24-6-1946 was A.G. Brenninkmeijer geïnstalleerd als pater. Daarbij volgt hij pastoor Meijer op, die was overgeplaatst naar Goorn (Noord-Holland). (De Gelderlander 15/5/1946 en De Gelderlander 22/5/1946)
Op de achterzijde van de sokkel staat dan ook te lezen: “Ter herinnering aan de 25-jarige professie van Pastoor A. Brenninkmeijer O.P.”, zo staat vermeld aan de achterzijde van het voetstuk. Het beeld is gemaakt van Frans natuursteen.
Heilig Hartbeeld
Het Heilig Hartbeeld op het voorplein van de Kerk, kort voor de onthulling, Krayenhofflaan, 1952 (F29256 RAN)
“Van de devotie tot het Heilig Hart is al sprake in de 13e eeuw. Rond de wisseling van 19e naar de 20e eeuw werd de Heilig Hartverering door de Rooms-katholieke Kerk nieuw leven ingeblazen in reactie op een toenemend anti-religieuze buitenwereld (liberalisme en socialisme). Door de Heilig-Hartdevotie zou de volksklasse op een meer persoonlijke, gevoelsmatige wijze haar geloof kunnen beleven en versterken, was de gedachte.” (wikipedia) Hoewel het beeld uit 1952 stamt, was de Heilig Hartkerk aan de Krayenhofflaan in 1900 in gebruik genomen: juist met het oog op de arme bevolking had de parochie van de H. Antoniusabt van Neerbosch in 1896 hiervoor grond aangekocht. (Huis van de Nijmeegse Geschiedenis)
Een foto van de onthulling van het beeld is te zien op GN5688 RAN.
Chris le Roy (in Nijmeegsch dagblad, 16-9-1952): “De opvatting van dit is werk is eenvoudig, samenvattend. Zijn werk is gaaf en brengt de Christusfiguur tot uitdrukking alsof Hij ons tegemoet treedt, zeggende: “Ik zal de plaats zegenen waar men Mij vereert”, zoals op de voorzijde van de sokkel staat te lezen. Een rustig beeldwerk, dat ons méér zegt dan de vermelde woorden. Immers blijft de taal van deze Christus niet beperkt tot de genoemde parochie. Deze sprake gaat over stad en land dat vinden wij een verdienste.
De R.K. kerk in de Krayenhofflaan ligt achter de zogenaamde “dijk”, d.w.z. te midden van een volkswijk, waar de impulsen feller kloppen dan elders. Daarom horen wij o.a. deze woorden. “Ik ben gekomen om te dienen en mijn ziel te geven ten een rantsoen voor velen” en verder: “Niets wat menselijk is, is Mij vreemd”. Albert Meertens heeft in zijn formatie deze algemenisering bereikt.”
Verhuizing naar Nederlandse Hervormde Thomaskerk (Bethel)
Tweede Oude Heselaan 171 Nijmegen Wolfskuil
Eind jaren 60 begon in de parochie een discussie over de toekomst van het kerkgebouw in de Krayenhofflaan vanwege de enorme terugloop van het kerkbezoek. In 1970 werd deze buiten gebruik gesteld en de parochie betrok een kleiner kerkgebouw, de voormalige Nederlandse Hervormde Thomaskerk (het voormalige Bethel). Het beeld verhuisde mee.
Struik en afgebroken vingers
Zoals op de wikipedia pagina te zien is, stond dit beeld jaren lang achter een struik, waarbij vrijwel alleen het hoofd van Jezus en Zijn zegenende hand nog te zien waren. Een aantal jaren geleden is dit beeld naar voren gehaald, op de huidige plek. Daarbij was de hand afgebroken, die er later weer op is gezet.
Daarnaast is opmerkelijk dat de vingers van de zegenende hand zijn afgebroken.
Verhuisd
In augustus 2025 staat het beeld niet meer op de Tweede Oude Heselaan. In april 2024 is er een vergunningaanvraag voor de verplaatsing naar Dennenstraat 125, de Antonius Abtkerk.